iran emrooz (ايران امروز)

دوشنبه ۱۸ فروردين ۱۳۸۲

دونالد رامزفلد و محافظه كاران جديد گردآمده در پنتاگون برنامه‌های جامعی برای عراق فتح شده دارند. بر اساس اين برنامه‌ها شماری از ژنرال‌های سابق ارتش آمريكا و نيز يكی از روسای سابق سازمان سيا نه برای ماه‌ها ، بلكه برای سال‌ها بر عراق حكومت و اين كشور را بر اساس الگوی مورد نظر آمريكا نوسازی خواهند كرد.
ظرف روزهای آينده جی گارنر و چندصد همكار وی هتلی در منطقه ييلاقی كويت را ترك خواهند كرد و ابتدائا رهسپار بندر ام القصر در عراق خواهند شد. گارنر به عنوان زيردست ژنرال تومی فرنكس (فرمانده نيروهای آمريكايی در جنگ عليه عراق) كه خود فرمانده نظامی عراق خواهد شد بی آن كه منتظر سقوط قطعی بغداد بماند در مقام "هماهنگ كننده تشكيلات اداری " عراق كار خود را آغاز خواهد كرد.
گارنر كه يكی از دوستان نزديك رامزفلد به شمار می‌رود تا كنون رياست " بخش بازسازی و كمك‌های انسانی " در پنتاگون را به عهده داشته است. او همزمان يك از مقامات ارشد شركت تسليحاتی SY Coleman است كه در زمينه مراقبت و تعمير سيستم‌های موشكی اسراييل فعاليت می‌كند. گارنر در باره وظيفه جديدش می‌گويد: "ما به اينجا آمده ايم تا عراق را آزاد كنيم و دولتی در آن مستقر كنيم كه اراده متجلی شده مردم در يك انتخابات آزاد را بازتاب دهد. "
گارنر می‌خواهد اين هدف را در ظرف سه ماه متحقق كند. در پنتاگون و در وزارت خارجه آمريكا اما صحبت از دو يا پنج سال می‌شود. اما آنچه كه در باره آن اتفاق نظر كامل وجود دارد تقسيم عراق همچون دوران عثمانی به سه ولايت موصل ، بغداد و بصره است. دو تا از اين سه ولايت را ژنرال‌های سابق پنتاگون و يكی را سفير سابق ايالات متحده در يمن اداره خواهند كرد و هدف مقدم آن‌ها هم حذف فعالان حزب بعث ا ز تشكيلات اداری عراق است.

خصوصی سازی صنايع نفت عراق
علاوه بر موارد ذكرشده ، بر اساس اسنادی كه از وزارت خارجه آمريكا به مطبوعات درز كرده است روسای جديد تشكيلات اداری عراق قصد خصوصی كردن صنايع نفت اين كشور را دارند. در اين راستا ابتدائا پمپبنزين‌ها به شركت‌های خصوصی واگذار خواهد شد و بعدتر صنايع استخراج و پالايش نفت از تملك دولت بيرون خواهد آمد.
در باره افرادی كه بايد در راس وزارتخانه ٢٣گانه عراق قرار گيرند هنوز بين نهادهای مختلف دستگاه رهبری آمريكا اختلاف نظر وجود دارد. برای مثال كاخ سفيد با پيشنهاد پنتاگون مبنی برسپردن وزارت اطلاعات عراق به "جيمز وولسی" ، رييس پيشين سازمان سيا چندان موافق نيست. در برشمردن نكات ضعف وولسی از جمله به اين مورد اشاره می‌شود كه وی بمب گذاری سال ١٩٩٣ در مقابل مركز تجارت جهانی در نيويورك را نه به اسلام گرايان افراطی بلكه به عراق نسبت داده است.
برای آشنايی بيشتر با ذهنيات و منويات وولسی می‌توان به سخنرانی هفته پيش وی در لوس آنجلس و در حضور جمعی از دانشجويان اشاره كرد كه در آن از جنگ با عراق به عنوان آغاز" جنگ جهانی چهارم " ياد كرد. از نظر وولسی جنگ سرد "جنگ جهانی سوم " بوده است. به گفته رييس پيشين سيا كه اينك مشاور نزديك رامزفلد به شمار می‌رود دشمنان آمريكا در جنگ جهانی چهارم رهبران مذهبی ايران و "فاشيست‌های" حاكم بر سوريه خواهند بود. وولسی با خشنودی اضافه كرد كه آمريكا و متحدينش برای چهارمين بار در ظرف يك قرن دوباره برای آزاسازی جهان به حركت درآمده‌اند.

برای ديپلمات‌ها و اعضای وزارت خارجه جايی نيست
اين تنها نخست وزير انگلستان يعنی نزديكترين متحد آمريكا در جنگ عليه عراق نيست كه از برنامه تندروهای كاخ سفيد برای اداره عراق ناخشنود است. مقامات وزارت خارجه ، وزارتخانه ای كه مسئولش يعنی كالين پاول رقيب رامزفلد به شمار می‌رود نيز از اين موضوع برآشفته‌اند كه شماری از نامزدان آنها برای تصدی وزارتخانه‌های عراق از سوی پنتاگون مورد قبول واقع نشده‌اند. اين افراد كه اغلب در كشورهای خاورميانه ماموريت ديپلماتيك داشته‌اند و به منطقه آشنايی دارند از نظر مقامات پنتاگون زيادی "بوروكرات" هستند. يكی از موارد ديگر مورد اختلاف ، نقش احمد چلبی به عنوان رييس "كنگره ملی عراق" در تشكيلات آتی عراق است.
كنگره ملی عراق با حمايت پاول ولفوويتز ، معاون تندروی رامزفلد برپا شده است. محافظه‌كاران تندرو در پنتاگون قصد دارند نه تنها چلبی بلكه پسرعموی او را نيز به عنوان مشاوران ارشد دستگاه جديد رهبری عراق به كار بگمارند. چلبی كه قبلا به كار بانكداری مشغول بوده است از سال ١٩٥٨ در خارج از عراق به سرمی برد. هم وزارت خارجه و هم سازمان سيا معتقدند كه چلبی ميليون‌ها دلاری را كه برای فعاليت كنگره ملی عراق از آمريكا گرفته است به هدر داده و هيچ سندی هم ارائه نمی‌دهد كه اين پول را به چه مصرفی رساتده است. علاوه بر آن چلبی به عنوان يك شيعه با پيش بينی نادرست خود در مورد رفتار شيعيان عراق به هنگام حمله آمريكا و انگلستان نشان داده است كه ارزيابی درست از ذهنيات و تمايلات جامعه عراق ندارد. چلبی پيش بينی كرده بود كه با شروع جنگ يك قيام مردمی عليه صدام حسين برپا خواهد شد و سربازان و نظاميان دسته دسته ارتش را ترك خواهند كرد.

اروپا بازيگر مهمان
در حالی كه بحث و جدل ميان پنتاگون و وزارت دفاع بر سر تقسيم پست‌ها در عراق آينده جريان دارد ، يك چيز اما كاملا روشن است. به رغم حرف‌های تونی بلر و به رغم تقاضای اروپايی‌ها، به سازمان ملل در بازسازی عراق حداكثر يك نقش درجه دو در رابطه با هماهنگكردن كمك‌های انسانی واگذارخواهد شد وتعيين آينده سياسی عراق مشاركت داده نخواهد شد.
گرچه هنوز معلوم نيست كه عراقی‌ها با رهبران جديد آمريكايی خود چه برخوردی خواهند كرد اما يك نمونه مشابه تاريخی وجود دارد كه مويد طرح در دست اجرای صدور مسلحانه " دموكراسی و آزادی " به عراق نيست. سال ١٩١٧ بعد از اينكه نيروهای امپراطوری بريتانيا ترك‌های عثمانی را از بغداد راندند به ايجاد يك حكومت تحت الحمايه در آنجا دست زدند. اما ديری نگذشت كه قيام مسلحانه مستمری عليه رژيم مستعمراتی جديد آغاز شد. اشغالگران انگليسی با بمباران قيام كنندگان بغدادی به وسيله گاز خردل درصدد نابودی آن‌ها برآمدند. به رغم استفاده از اين سلاح‌ها اما، عراقی‌ها نهايتا مبارزه خود را با به دست آورن استقلال ملی و دور كردن دست بريتانيا از سرنوشت خود به پيروزی رساندند.

برگرفته از سايت اينترنتی هفته نامه اشپيگل ( ٦ آوريل)