ايران امروز

 

 

 

 

 

اندكي پس از پايان جنگ دوم جهاني، آمريكا خود را مقيد كرد تا در اروپا تغييرات بلند مدت ايجاد كند؛ بنابراين تصميم گيران ايالات متحده – پس از تقديم صدها قرباني در جريان جنگ- كار خود را براي اروپاي مشرف به جنگي كه هيچكس تصورش را هم نمي‌كرد، آغاز كرد. ما و مردم اروپا خود را به برقراري دموكراسي و ايجاد توسعه و شكوفايي ملزم كرديم اما امروز ما و دوستان همپيمان‌ها بايستي به فكر تغيير بلندمدت در نقطه‌اي ديگر از جهان باشيم و آن نقطه جايي نيست جز خاورميانه.
خاورميانه شامل 22 كشور با جمعيتي حدود 300 ميليون نفر است كه جمع كل توليد ناخالص ملي آن كمتر از اسپانياي 40 ميليون نفري است. موانع پيشرفت اين منطقه همان گونه كه متفكران عرب نيز بدان اشاره كرده‌اند توسعه نيافتگي در زمينه‌هاي آزادي‌هاي سياسي و اقتصادي است.
در بسياري موارد، يأس و نااميدي اين منطقه آكنده از ايدئولوژي‌هاي ستيزه‌جو كه بسياري از مردمش از تحصيلات دانشگاهي محروم و از حقوق خانواده بي‌اطلاعند را فراگرفته است و به تبع آن افراد با منفجر كردن خود، بيگناهان بسياري را به كشتن داده و بدين ترتيب ثبات منطقه‌اي را به خطر انداخته‌اند؛ در نتيجه تهديدي جدي براي امنيت ايالات متحده محسوب مي‌شوند.
مأموريت ما همكاري با كساني است كه براي گسترش دموكراسي، تسامح، رفاه و آزادي در خاورميانه تلاش مي‌كنند و همچنان كه «رييس جمهور بوش» در فوريه گذشته گفت: «مصلحت جهان حقيقتاً در گسترش ارزش‌هاي دموكراتيك است زيرا ثبات و آزادي ملت‌ها به ظهور ايدئولوژي‌هاي مخرب، منجر نمي‌شود بلكه به تلاش‌هاي مسالمت آميزي كه براي زندگي بهتر صورت مي‌گيرد كمك مي‌كند». هم اكنون دو چيز براي ما مسلم شده است؛ آمريكا و همپيمانانش از آن رو با عراق جنگيدند كه رژيم «صدام حسين» تهديدي جدي براي امنيت آمريكا و جهان محسوب مي‌شد. اين رژيم سعي داشت به تسليحات كشتارجمعي دست يافته و از آن استفاده كند؛ اين كشور حامي تروريسم دو بار با همسايگانش گلاويز شده بود و طي 12 سال جامعه ملل و 17 قطعنامه ايالات متحده را به چالش گرفته بود. تمام نشانه‌ها بيانگر آن است كه اين كشور به هيچ وجه قصد خلع سلاح خود را نداشت و نسبت به مطالبات عادلانه جهاني بي‌تفاوت بود؛ حال آنكه امروز اين تهديدها مغفول مانده است. با آزادسازي عراق فرصت مناسبي پديد آمده تا از طريق يك عزم جهاني وضعيت مثبتي را براي حمايت از امنيت منطقه‌اي بر اين نقطه از جهان منطبق كرد.
هم اكنون نشانه‌هايي از اين الزام جديد در طرح صلح، ميان اسراييل و فلسطين قابل مشاهده است. طي دو كنفرانس سران كه در ماه ژوئن گذشته صورت گرفت اسراييلي‌ها، فلسطيني‌ها و دولت‌هاي مجاورشان به حمايت از طرح ارايه شده از سوي رييس جمهور (آمريكا) پرداختند و نگرشي حاكم بر دستگاه ديپلماسي هر دو كشور، زيستن توأم با آرامش و در كنار هم بود.
رهبران اسراييل فهميده‌اند كه مصلحتشان در ايجاد دولتي فلسطيني است كه توانايي رشد، بقا، ايجاد آرامش و دموكراسي را داشته و متعهد به رويارويي با تروريسم باشد و فلسطيني‌ها هم فهميده‌اند كه با ترور، موفق به برپايي يك دولت مستقل نمي‌شوند كما اينكه تاكنون تروريسم مانع اصلي در تشكيل يك دولت فلسطيني بوده است.
فروپاشي حكومت صدام كمك زيادي به پيشرفت‌هاي جاري منطقه مي‌كند در كنار اين مسأله متفكران عرب نيز از حكومت‌هاي عربي خواسته‌اند كه با موارد نقض حقوق بشر و آزادي مقابله كنند و برخي رهبران محلي از ضرورت ميثاق عربي جديدي كه از اصلاحات، افزايش مشاركت سياسي و فضاي باز اقتصادي و تجارت آزاد حمايت كند، سخن به ميان آورده‌اند. دولت‌هاي اسلامي – عربي بسياري از مراكش تا خليج (فارس) گام‌هاي مؤثري در زمينه ايجاد فضاي باز سياسي و اقتصادي برداشته‌اند كه اين اقدامات، مورد تأييد ايالات متحده است و ما با دوستان و همپيمانانمان نهايت تلاش را در اين راستا خواهيم كرد. ضمن آنكه با جايگزيني يك نظام عادلانه، انساني و مبتني بر مباني دموكراسي به جاي رژيم صدام در عراق فرصت‌هاي بيشتري نيز به وجود خواهد آمد و همچنان كه برقراري دموكراسي در آلمان پس از جنگ، نقطه آغازيني براي اروپاي جديد متحد، آزاد و توأم با آرامش شد؛ عراق دگرگون شده نيز ممكن است تبديل به عنصر اصلي گسترش اين وضعيت مطلوب در خاورميانه و مانعي براي بروز ايدئولوژي‌هاي خصمانه در اين منطقه باشد.
طي صد روز اول پايان جنگ در عراق، مردم عراق كشورشان را تحويل گرفتند و طي چند هفته گذشته اولين گام‌ها را به سوي آينده وعده داده شده برداشتند و با تداوم مراحل گذار كه منجر به آزادي خواهد شد، ايالات متحده با همكاري ديگر دولت‌ها به عراقي‌ها در راه رسيدن به امنيت و فرصت بيشتر، ياري مي‌رساند.
دگرگون ساختن خاورميانه كار ساده‌اي نيست و نيازمند وقت بيشتري است اين دگرگوني‌ نيازمند مشاركت گسترده آمريكا، اروپا و دنياي آزاد و نيز اقدامات توأم با مشاركت كساني است كه در راه برقراري آزادي بشر با ما هم عقيده‌اند اين همكاري لزوماً همكاري نظامي نيست بلكه بهره‌گيري از تمامي جوانب ملي، ديپلماتيك، اقتصادي و فرهنگي است به عنوان مثال؛ «رييس جمهور بوش» مشاركت ديگران با آمريكا در خاورميانه و از طريق پروژه‌هاي محدود براي ساختن آينده‌اي بهتر را خواستار شده است؛ كما اينكه پيشنهاد داده است در راستاي جذب مردم منطقه به محدوده گسترده‌اي از فرصت‌ها، منطقه تجارت آزاد آمريكايي- خاورميانه‌اي ايجاد شود.
بايد دانست كه با وجود تمامي مشكلات، خاورميانه منطقه‌اي بالقوه و پيچيده است؛ اين منطقه مهد سه دين بزرگ جهان و كانون تاريخي معرفت، تسامح و پيشرفت است. خاورميانه لبريز از افراد برجسته و شايسته است كه اگر از آزادي سياسي، اقتصادي و آموزش مناسب و مدرن برخوردار شوند مي‌توانند به شكل فراگيري به دنياي پيشرفته متصل شوند و ايالات متحده مصمم است كه اين امكان را براي مردم منطقه فراهم آورد و اين كار را خواهد كرد چرا كه ما خواهان آزادي و فرصت عمل بيشتري براي مردم منطقه‌ايم؛ همچنان كه امنيت بيشتري را براي مردم آمريكا و ديگر نقاط جهان مي‌خواهيم.
-----------------------

توضيحات:
چاپ مقاله فوق، صرفاً جهت تنوير افكار مخاطبان و آگاهي از نحوه نگرش پاره‌اي از سياستمداران غربي است و به هيچ وجه به منزله تأييد يا تكذيب محتواي مقاله نيست چه كه نحوه عمل گذشته و آينده هر نگرشي به خوبي مبين صحت و سقم ادعاهاي كنوني آن است.