‍[بازگشت به صفحه اول]
ايران امروز





آغاز پايان جنگ؛ آزمون بزرگ آمريكا
* آمريكا جنگ را بد آغاز كرد اما می‌تواند با صلح و دموكراسی كه ادعايش را دارد، خوب به پايان ببرد.
*صدام چه مانند هيتلر خودكشی بكند و چه مانند اسامه بن لادن فرار بكند، در تاريخ آينده عراق و خاورميانه حتی به مقام عبدالناصر هم نخواهد رسيد!
 
 
مرتضی نگاهی
www.negahi.com
سه‌شنبه ۱۹ فروردين ۱۳۸۲
 
اين جنگ هم به پايان خود نزديك می‌شود. حالا كه اين سطور را می‌نويسم نيروهای ائتلاف به سركردگی آمريكا فرودگاه بين المللی صدام را در اختيار دارند و يك هواپيما هم به طور نمادين امروز آنجا فرود آمد. آمريكاييان نام فرودگاه بين المللی صدام را به نام فردوگاه بين المللی بغداد تغيير داده‌اند و اين در حالی است كه مقامات عراقی هنوز لاف می‌زنند كه فرودگاه دست طرفداران صدام است و نامش همچنان صدام!
 نيز نيروهای آمريكا تا مركز شهر بغداد پيش رفته‌اند و در حال حاضر تمام راه‌های ورودی و خروجی بغداد در دست آمريكايی‌ها نيروهای ائتلاف است. گوينده تلويزيون بغداد از قول صدام حكومت نظامی اعلام كرده است ولی مردم دسته دسته بغداد را ترك می‌كنند.
 در شمال عراق نيز كردها تا پشت دروازه موصل پيش رفته‌اند و عنقريب است كه موصل را فتح كنند. پيشروی كردها در پی بمباران‌های نيروهای آمريكای و عقب نشينی نيروهای دولتی عراق اتفاق می‌افتد و بنا به خبر بی بی سی كردها تقريبا بدون شليك گلوله پيش می‌تازند. امروز در تصاوير تلويزيونی ديدم كه چگونه كردها در شهرها و روستاهای آزاد شده همديگر را به آغوش می‌كشند و اشك شادی می‌افشانند. اينجا بود كه معنای "آزادی عراق" را درك كردم. مردم عراق در ته قلبشان از صدام نفرت دارند و بدشان نمی‌آيد كه در نهايت شرش را كم كند. اما برای كم كردن شر صدام و صدام‌ها بايد بهايی پرداخت! فتح بغداد رويای هشت ساله ايرانيان بود كه حالا به گونه‌ای به حقيقت پيوسته است. آمريكا برای عراق فرماندار تعيين كرده تا تشكيل دولت موقت عراقی امنيت را برقرار كند. از حالا بحث پيرامون آينده عراق آغاز شده است و چنين به نظر می‌رسد كه عراق هم مانند ژاپن و آلمان پس از جنگ به يك كشور غير نظامی تبديل بشود و ارتشی به آن صورت نداشته باشد. فقط پليس باشد و ژاندارمری و مرزبانی. نيز گفته می‌شود كه آمريكا می‌خواهد عراق را به عنوان نمونه‌ای از كشور دموكراتيك و فدراليست در منطقه بازسازی كند.
ما می‌دانيم كه آمريكا، به ويژه پس از فروپاشی كشورهای كمونيستی، كه به نوعی پرچمدار دموكراسی بوده و از شيلی و برزيل گرفته تا كامبوج و لائوس و كشورهای آفريقايی به برپايی دموكراسی كمك كرده است. اما اين كشور در خاورميانه كارنامه اش بسيار لنگ است. آمريكا پس از آزادسازی كويت آن كشور را دوباره تقديم امير كويت كرد و كار صدام را نساخت و عربستان را گذاشت تا ارتجاع و وهابی گری اش را تا دورترين نقاط آسيای مركزی و قفقاز صادر كند و چشمانش را برای اعمال طالبان پرور پاكستان بست و اسرائيل را مانند هميشه پشتيبانی كرد و مصر حسنی مبارك را تبرك كرد و ....
اما حمله به عراق خيلی‌ها را از خواب بيدار كرد. غلط پنداشتن و درست پنداشتن اين حمله مانع زمين لرزه بزرگ سياسی خاورميانه نخواهد شد. جهت لرزش هم ناچار به سوی دموكراسی خواهد بود. چون ديكتاتوری بزرگ تر از صدام و ديكتاتوری‌هايی شديدتر از رژيم‌های فعلی خاورميانه تقريبا غير قابل تصور است.
صدام، يا كسانی كه به نام صدام اعلاميه و بيانيه صادر می‌كنند، در اين نبرد به سيم آخر زد. هم اعلان جهاد داد و هم از جهان مسلمان خواست كه برای جنگ با "قدرت شيطانی آمريكا" داوطلبانه به عراق بيايند. اما صدامی كه تا ديروز و شايد هم امروز (در صورتی كه هنوز زنده باشد) ويسكی نوش می‌كند و معشوقه‌های رنگ و وارنگ دارد و پسرانش دختران مردم عراق به زور تصاحب می‌كنند و اصلا حزب بعثش يك حزب كاملا سكولار و غير مذهبی است، و خودش هم مقام مذهبی نيست، حكم جهاد دادنش به يك شوخی شباهت دارد كه شلاقش را آيت الله سيستانی می‌خورد! داستان تلخ داوطلبان جهادی را هم در افغانستان شاهد بوديم كه آخر و عاقبت شان چه شد.
صدام چه مانند هيتلر خودكشی بكند و چه مانند اسامه بن لادن فرار بكند، در تاريخ آينده عراق و خاورميانه حتی به مقام عبدالناصر هم نخواهد رسيد. چرا كه مادران بسياری را به سوگ عزيزان خود نشانده است. صدام كه عاشق شخصيت استالين است حتی به اندازه استالين محبوبيت نخواهد يافت. جنگ هشت ساله با ايران و كشتار شيميايی شلمچه و حلبچه و كشتار و دويست هزار مردم كرد و كشتار شيعيان عراق كه در تاريخ عراق ثبت شده، كارنامه‌ی صدام را سياه تر از آن كرده كه به اسطوره تبديل شود.
از سوی ديگر آمريكا نيز در برابر آزمون بزرگی قرار دارد. آمريكا جنگ را بد آغاز كرد اما می‌تواند با صلح و دموكراسی كه ادعايش را دارد، خوب به پايان ببرد. اگر چنين بشود خاورميانه راهش را به سوی دموكراسی آغاز خواهد كرد و گرنه در چنگ بختك ارتجاع و تعصب و استبداد و خودكامگی بيشتر فرو خواهد رفت.
 





[بازگشت به صفحه اول]
[iran emrooz © 1998 - 2002]         editor@iran-emrooz.de