| [بازگشت به صفحه اول] |
ايران امروز
|
|
برای اتحاد جمهوریخواهان ايران
پس از يک قرن تلاش برای گذار از استبداد
به دمکراسی و از سنت به تـجدد، مردم ما در آستانه حرکتی تازه در راه تـحقق آرمانهای
ديرپای خويشند. تـجربه بيست و چهار سال حاکميت دينی، تحول ذهنيت و فرهنگ سياسی مردم
و بروز گرايشهای آزادی خواهانه زمينه مساعدی برای شکل گيری و رشد نهادهای مدنی،
جنبشهای اجتماعی و سازمانيابی سياسی در جامعه پديد آورده است. آزمونهای شش سال
گذشته، هـمراه با نقد آشکار وضع موجود، اعتراض و رودرويی در عرصه عـمومی و همچنين
شرکت در انتخابات، اکثريت بزرگ جامعه را به هـمرأيی و نيروی خود آگاهتر ساخته و عزم
و اراده ای جديد برای مبارزه در راه مردمسالاری برانگيخته است. جنبشهای اجتماعی
زنان، جوانان و دانشجويان نقشی اساسی در اين مبارزه بعهده دارند.
حرکت اصلاح طلبانه دوم خرداد اگر چه دستاوردهايی هـمچون بازنمايی تناقضات قانون اساسی، گشايش فضای مطبوعاتی و کمک به انزوای جناحهای اقتدارگرا با خود داشته است، اما اين حرکت نتوانسته است حقوق اساسی مردم و آزادیهای فردی و اجتماعی را تثبيت کند. يکی ازعلل "بن بست اصلاحات" سرسختی اقتدارگرايان در تداوم استبداد است، اما علل ديگر آنرا بايد در محدوديت برنامه سياسی اصلاح طلبان، تناقضات نظری، اتکای يک سويه بر ظرفيتهای قانون اساسی و کم توجهی به سازماندهی نيروهای جامعه مدنی جستجو کرد. اين تجربه نشان داد که اصلاحات تدريـجی و قانونی به ميانـجی مجلس و قوه مجريه، بدون تکيه به نيروی سازمان يافته مردم و تغييرات بنيادی در قانون اساسی به سرانـجام نـخواهد رسيد. ساختار سياسی و قانون اساسی جمهوری اسلامی که دين و دولت را درهـم آميخته و برپايه تبعيض ميان شهروندان بناشده است، نمیتواند مبنای تدوين قوانين و تنظيم مناسبات اجتماعی به شيوه ای امروزی و مردمسالارانه باشد. امروز ولايت فقيه و نهادهای وابسته به آن بزرگترين مانع در راه استقرار مردمسالاری و ثبات و پيشرفت کشورند. ايستادگی آنان در برابر آراء ملت و جنبش اصلاحات به جدال فرساينده بين جناحها، عدم هـماهـنگی دستگاهها و از دست رفتن اعتماد مردم انـجاميده و اساس مشروعيت نظام را فروريـخته است. تداوم سرکوب، نقض حقوق مردم و گسترش فقر و فساد، کشور را بسوی بحرانی اجتماعی و سياسی ميکشاند. در سطح بين المللی نيـز جـمهوری اسلامی نه تنها منافع ملی ايران را تامين نمیکند بلکه امنيت و تـماميت ارضی کشور را با خطراتی بزرگ روبرو ساخته است. در چنين وضعيتی هـمگامی و هـمآهنگی افراد و نيروهای آزادی خواه و ايـجاد يک جنبش وسيع دمکراتيک ميتواند اقتدارگرايان را به تمکين و پذيرش مطالبات مردم وادار سازد و راه دستيابی به آزاديهای سياسی، برگزاری انتخابات آزاد و در نهايت مراجعه به آراء عـمومی را برای تغيير قانون اساسی و گذار به دمکراسی بگشايد. تشکل جـمهوری خواهانی که در پی تـحول مسالمت آمـيز جامعهاند، با برنامه سياسی روشن و راهبردی مبتنی بر بسيج سازمان يافته مردم، گامـی در جهت شکل گيری چنين جنبشی است. فرادستی نيروهای مردمسالار و جـمهوریخواه تنها با برنامه و مبارزه سياسی به دست نـميايد بلکه هـمزمان مستلزم گسترش فرهنگ دمکراسی، پيدايش نهادهای مدنی و پيوند سياست با منافع لايههای مـختلف اجتماعی است. تقويت فرهنگ دمکراسی و ايـجاد نهادهای مدنی، پايههای اقتدار گرايی را تضعيف ميکند و نيروهای طرفدار مردم سالاری رادر موقعيتی تعيين کننده قرار ميدهد. ما امضاءکنندگان زِيـر، با ديـدگاههای اجتماعی و سابقههای سيـاسی گوناگون که به ارزشهايـی چون گفتگو، شکيـبايـی ، تحمل مخالف، حکومت قانون و آشتی ملی - بمعنای هـمزيـستی هـمه گرايـشهای سيـاسی درشرايط دمکراتيـک - پايبنديـم، اين متن را برای اتحادی گستردهتر ميان جـمهوری خواهان ايران منتشر میسازيم تا از راه گفتگو و بحث و تبادل نظر آشکار، در درون و برون کشور، ترميم و تکميل گردد و امکان تدقيق راهبرد مشترک سياسی و هـماهنگی در اقدامات عملی را فراهم آورد. ما ديدگاههای خود را به شرح زير اعلام ميداريـم: ١. مناسبترين شکل تحقق مردم سالاری در ايران نظام جـمهوری پارلمانی بر اساس تفکيک قوای سه گانه و تضمين حقوق و آزاديهای فردی و اجتماعی مندرج دراعلاميه جهانی حقوق بشر و ميثاقهای ضميمه آن است. اصل تناوب قدرت و انتخابی بودن سران کشور و دولت، هرگونه ادعای امتياز موروثی ، دينی و مسلکی را در امر حکومت بی اعتبار میسازد. ٢. نظام جـمهوری بر اساس جدايی دين و مسلک از حکومت استوار خواهد بود، بدون آنکه مانع حضور و مشارکت پيروان هيچ مذهب و مسلکی در عرصه سياست باشد. اين جدايی امکان همزيستی دموکراتيک پيروان همه اديان و مذاهب و عقايد را در کنار يکديگر فراهم میآورد و دولت را از دخالت در عرصه خصوصی و زندگی شخصی شهروندان باز میدارد. ٣. دوام دموکراسی بدون رفع تضييقات و محروميتهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ممکن نيست. آزادی، عدالت اجتماعی و توسعه اقتصادی لازم و ملزوم يکديگرند. ما طرفدار توسعه پايدار، ايجاد امنيت اجتماعی و فرصتهای برابر برای دسترسی هـمگان به مسکن و بهداشت، آموزش و فرهنگ و امکانات رفاهی هستيم. ٤. توسعه پايدار مستلزم همزيستی متعادل انسان با محيط زيست است. از اين رو ما خواهان حفاظت از طبيعت و محيط زيست برای سلامت نسلهای امروز و بقای نسلهای آينده ايم. ٥. حقوق زنان حقوق بشر است. ما به برابری حقوق زن و مرد و اصول مندرج در "کنوانسيون رفع تبعيض از زنان" اعتقاد داريم. ما خواهان تضمين قانونی حقوق زنان در خانواده و جامعه و رفع ستمهای فرهنگی، سياسی و اجتماعی مبتنی بر جنسيت عليه زنان و فراهم آوردن امکانات لازم برای رشد استعدادها و توانايیهای زنان درهمه عرصههای زندگی فردی و اجـتماعی هستيم. ٦. ما به برابری کامل حقوق همه شهروندان بدون در نظر گرفتن تفاوتهای قومی، زبانی، مذهبی و شيوههای زندگی فردی عقيده داريم و خواهان جبران تضييقات گذشته نسبت به اقليتها در زمينههای فرهنگی و سياسی و اجتماعی و تلاش در راه گسترش تفاهم بين اقوام و پيروان مذاهب گوناگون در ايران هستيم. ٧. يکی از مبانی اداره کشور واگذاری تصميم گيریهای مربوط به شرايط زندگی و اداره امور محلی و منطقه ای به نهادهای انتخابی مردم همان محل و منطقه است. سياست متکی بر توزيع مسئوليتها و عدم تمرکز قدرت، در چهارچوب تماميت ارضی و اولويت مصالح ملی هـمراه با احقاق حقوق اقليتهای قومی، هـمبستگی ملی ايرانيان را ريشه دارتر ميسازد و عامل تثبيت و تضمين حاکميت ملی خواهد بود. ٨. ما طرفدار مبارزه سياسی مسالمت آميزيم و برگزاری هـمايش ، تحصن، راه پيمايی، اعتصاب و مقاومت مدنی برای رسيدن به مطالبات اقتصادی و سياسی و نيز مراجعه به آرای عمومی و هـمه پرسی را، جزئی از حقوق قانونی مردم و مطابق با معاهدات و موازين بين المللی میدانيم. ٩. ما خواهان زدودن خشونت از روابط سياسی، اجتماعی و خانوادگی هستيم. ما شکنجه و اعدام را طرد و محکوم میکنيم و مجـازاتهای خشن و مغاير با حيثيت انسان را غيرقابل توجيه میدانيم. به اعتقاد ما دور باطل طرد و حذف و انتقام گيریهای سياسی میبايد به آخر رسد. ١٠. پايه و اساس سياست خارجی کشور، بايد منافع ملی و صلح جهانی باشد. ما خواهان گسترش روابط سياسی ايران با هـمه کشورها، بر اساس استقلال، حقوق مساوی و منافع متقابل هستيم. ما ميکوشيم تا روند هماهنگی و همگامی جمهوريخواهان بصورتی دمکراتيک جريان يابد. پيشنهادهايی که برای ترميم و تکميل متن ارائه میگردد دراجلاسی که بزودی برگزار میشود، مورد بحث و بررسی قرارمی گيرد. اين اجلاس در مورد متن نهايی و گامهای بعد تصميم خواهد گرفت. ۲۵ ارديبهشت ۱۳۸۲ برابر با 15 مه 2003 اميرهوشنگ آريانپور، ويكتوريا آزاد، محمد آل ابراهيم، حميد آزادی، بيژن ابتكار، مهدی ابراهیم زاده، اکرم ابویی، احمد احقری، ابوالفضل اردوخانی، كمال ارس، محمد ارسی، اردوان ارشاد، پوران اسدی، جمشيد اسدی، رضا اسدی، کیوان اسکی، مهدی اصلانی، امير اعتدالی، حسن اغنامی، محمد اقتداری، گودرز اقتداری، بِِیژن اقدسی، نسرين الماسی، سعید الموتی، بابك اميرخسروی، مهدی امينی، نادر انتصار، وهاب انصاری، سيف الله اهدائی، سيما ايزد، جهانگير ايزدی، رحيم باجغلی، خسرو باقرپور، دانش باقرپور، احمد باقری، مهران براتی، مهرزاد بروجردی، محمد برقعی، گلاره بصيری، نسرين بصيری، فريبرز بقايی، سهيلا بنا، جلال بوستانی، رستم زاده بوکانی، سياوش پارسا نژاد، حميد پرچم، حبيب پرزين، پرویز پورمحمدی، علی پورنقوی، بیژن پيرزاده، ف. تابان، شهرام تابع محمدی، اکبر تربت، محمود تقوی، مهرداد توتونچی، نیره توحیدی، فلور تهرانی شهرام تهرانی، منوچهر ثابتيان، كورش جعفرپور، حسن جعفری، عاطفه جعفری، مهدی جلالی، منوچهر جمالی، فردوس جمشيدی رودباری، رضا جوشنی، رضا چرندابی، مهدی حاج ناظر، هادی شمس حایری، کریم حقی، بیژن حكمت، محسن حيدريان، مهدی خانبابا تهرانی، رضا خشنود، بهروز خليق، مهدی خوشحال، بیژن دادگری، محمد داور، محمود دشتی، رضا دلقوی، اكبر دوستدار صنايع، حسن رازی، علی راكعی، داود رمضان زاده، سارا رنجبر، کاظم رنجبر، فرهاد روحی، حسين زاهدی، ناصر زراعتی، نادر زرگاری ، حسن زرهی، مهين زندی، حميد زنگنه، حسن زهتاب، سعيد ساعی، محمد حسین سبحانی، منصور سحرخيز، جلال سرافراز، ليدا سرخوش، هما سرشار، مريم سطوت، سيامك سلطانی، محمد سليمانی، فريبرز سوداگر، ژیلا سیاسی، رضا سياوشی، فريده سيدی مقدم، علی شاكری، كريم شامبياتی، سعيد شروينی، حسن شريعتمداری، حسن شمس، حميد شيرازی، عباس شيرازی، عبادالله صالحی، رامين صفی زاده، وحيده ضيامحمودی، جواد طالعی، جمشيد طاهری پور، اسفندیار طبری، امیر طبری، مسعود طیبی، گلاره عابدی، ضياء عابدی، مجيد عبدالرحيم پور، مهدی عسگريه، فرزانه عظیمی، کاظم علمداری، حسين علوی، حسن علیزاده، محمد علیزاده، ميرحميد عمرانی، منوچهر فاضل، رضا فانی يزدی، مهدی فتاپور، اتابک فتح الله زاده، مسعود فتحی، فرهاد فرجاد، فرنوش فروزنده، حسين فروزين، احمد فرهادی، منصور فرهنگ، فريده فرهی، فرهنگ قاسمی، بیژن قديمی، منصوره قره گزلو، رضا قريشی، علی اكبر قنبری، صادق کارگر، عزيز كرملو، بهزاد کريمی، محمد كريمی، سهيل كشاورز، ناهيد کشاورز، واهيك كشيش زاده،نادر کهن، مسعود گلباز، اميرحسين گنج بخش، رضا گوهرزاد، ساعد لاریجانی، علی ليمونادی، كمال ماكويی، ليدا ماكويی، همايون ماكويی، سهراب مبشری، مهرداد مجلسی، ابراهيم محجوبی، علی محجوبی، مجيد محمدی، مليحه محمدی، علی مختاری، منوچهر مختاری، مصطفی مدنی، احمد مرادی، غلام مرادی، منیژه مرعشی، پروين مستوفی، مهرداد مشايخی، آذر مشيری، حميد مشيری، عباس معروفی، امير معنوی، ابراهيم مفتاح، مسعود مفید، والنتين مقدم، مرتضی ملك محمدی، امیر هوشمند ممتاز، مهدی ممكن، خليل مهاجر، اكبر مهدی، سعيد مهراقدم، علی مهران، فريبرز مهران اديب، علی مهران اديب، غفور ميرزايی، مهران ميرفخرايی، سعيد ميرهادی، حجت نارنجی، پرويز نعمان، مسعود نقره كار، محمود نقوی، مرتضی نگاهی، فرخ نگهدار، محمد نواب،احمد نوری، داود نواِییان، منوچهر نوروزیان، حسين همايونفر، پروین همتی، طلعت يگانه تبريزی. اميرحسين خنجی، نعمت آزرم، هاتف رحمانی، هرمز زمانی، آبتين محمدی، طهماسب وزيری، جهانگير عليزاده، رضا کاويانی، نائله عروجی، شهلا خانقاه، پروين شطی، مهران فاتحی، مراد زبردستی، محسن طبيبی، مجيد عمرانی، فريدون خيامی، علی اسدی، خالد فلاحيان، منصور کمره، بهرام عباسی، محمد علی صالحی، محمود نزهت زاده، علی شريفيان، علی راسخ، محمد رضا اسکندری، طاهره خرمی، پيام يزديان، جواد فتح اللهی، منوچهر ميرزايی، رضا نيک فر، سيروس پرتوی، ناهيد کوچک زاده، علی سالاری، مهرداد بيداری، شهريار تهرانی، احمد سينا، عطا مرادی، علی محمدی مهابادی، عليرضا محسنی، پرويز توسلی، مسعود عالمی، سعيد سکويی سوم، مسعود شب افروز، محمود سعادتی، محسن فردی، سعيد فرزانه، حميد رضا ظريفی نيا، حسن مقصودی، کيومرث کاووسی، حميد راستی، رويا طهماسبی، محمود کاشفی، اميرحسين حجازی، عطاءالله مرادی، مزدک ليما کشی، مرتضی پاکی، هاشم کاظمی، مجيد يکان، خسرو صدری، مجيد ناظری، فرود سياوش پور، يوسف رشوندی سرداری، محمود ميرملکسانی، سامان سعادت، چنگيز عباسی، حميد زواره ای، خليل مومنی، حسين جوادی، ناصر کرمی، رضا متقی، اصغر عبدی، زيبا کريمی، بهار آزادفر، مجيد کريمی، نسترن کريمی، رضا کريمی، سعيد کريمی، محمد بهزادی، مينا عبادپور، سعيد منتظری، حسن رضايی، مجيد اميدوار، رسول مهديزاده، محمد رضا غلامپور، عدلان پارسا، مونا غلامپور، رسول غلامپور، حميد فرخنده، مهرداد مقصودی، محمد توفيق اسدی، محمد بهشتی، حميد رضا برهانی، سيف الله بسطامی، حميد احمدزاده، کبری قاسمی، حميد هوشور، ايرج يوسفی، محمد اعتمادی، علی ساکی، عبدالرضا امينيان، مهدی مهرنوش، هومن کيانی، محسن وطن آبادی، حميد داديزاده تبريزی، مهرنوش ايرانبان، هادی توانا، علی امينی، رضا حسينی، مرتضی صادقی، رويا نراقی، حسين سماکار، زهره شاکری، مسعود صمصامی، داريوش پاشا، ميترا عنافچه، غلامرضا بقايی، بهروز محموديان، بهروز سيمايی، نادر فروزی، اکبر زرگر، محمد رضا عين، مهراب ارباب، افشين رضا زاده، محمد علی حيدری، جمشيد برزگر، رضا صميمی، حسام وثوقی، سعيد شاهسوندی، امير پارسا، فتانه کيان ارثی، داوود جعفر زاده فرد، سيامک گودرزی، علی توکلی، خليل مومنی، مجيد سليمانی، دريادل توانا، جهانبخش وليانپور، رضا رستمی، فرهاد جانيپور، کاوه کبيری، اصغر نصرتی ( چهره )، هوشنگ گلاب دژ، حلمت ربيعی، امير ممبينی، حسين انور حقيقی، ناديا کريمی، عليرضا کريمی، سهراب فروزنده، ويولا اميری، عبدالله سليميان، ولی نظری، مصطفی حبيبيانی، اعظم امين مقدم، شيده شاهواريان، مجيد ساعی، فريبرز خردمند خاندانی، مسعود ملکی، بهروز عنايتی، پاپک شيرازی، قاسم قهرمانی، مسعود صدر، مريم صدر، طاهره مرادی، خسرو ارجمندی، رضا احمديان، علی برزوئی، رضا خردمندی، عليرضا کرمی، رضا کريمی دره شوری، پرويز رضايی، مهين صدرايی، مزدک فريدونی، رضا افرازی، صوری دلير، اکبر ايل بيگی، محسن درزی، احمد توماج، رضا کيوانی، بهزاد عباسی، اميد فرهادی، اسماعيل زرگريان، شجاع ضيائيان، محمد حسيبی، مريم محمد زاده، عرفان پاريزی، ليلا تاج پور، داريوش نودهی، اميد آزادی، کيوان فتوحی، عليرضا طباطبائی نژاد، مجيد رهگذر، شاهين انزلی، زينب شکوری، رضا مجلسی، علی ملک محمدی، حسين ضيائيان، شهلا عبقری، حسين عبقری، نيما فردوسی، حسن بابايی، کاظم کريمی، فرهاد جواهری يار، عباس صادقی نژاد، حسن صادقيان، حبيب خرمی، محمد سعيدی، صمد دژبان، بيژن روشنی، کاوه جمشيدی، احمد باقرپور، مرتضی نوروزی زاده، سهيلا انتظاری، علی حصوری، کامران افتخاری، علی شيرازی، حسين شفايی، امين برق جلوه، ژانت شاهوردی، برديا برق جلوه، شروين تجرد، جهانگير هاشمی، شيدا بامداد، داوود خدابخش، رحيم شاهينی، سيامک فريد، دارا فرشيان، رضا الموتی، مجيد لحمی، رضا حسينی، مجتبی طلاييان، حسين صمدی، محمد تاج دولتی، علی رحيم زاده، امير عطر ياس، اهورا چوپان زاده، حبيب قاسمی، ايرج بهنام، باورداور، حبيب بهرمان، داوود مقدوری، حسين اخوان، علی خرمشاهی، فرهنگ اعتمادی، سهيل اسدی، مهدی مومنی، مينوش کلامی، مهوش رامسی، بهروز زمانی، علی زولان ور، مسعود يداللهی فرسانی، بهروز فاتح، احمد افتخاری معصومی، پيمان پولادی، محمد حق گو، مژگان مدنی، اصغر مرادی، جواد خرمی مقدم، سعيد جعفری جوزانی، احمد مزارعی، مهدی رجبی، حميد رضا عسگری، ايرج آذربايجانی، رحيم قيومی، مسعود تبريزيان، کيانوش فريد، فرهاد شهرياری، محمدعلی مهر آسا، بهجت مهرآسا، کمال مهابادی، شهرزاد هاديان، بيژن افتخاری، نادر پورمجيب، مهدی کاظمی، حميد امينی پشندی، احمد فقيه، رضا نعمتی، کامران اميری، محمد قوامی تهرانی، کاظم هاشمی، زهره مرتضوی، بابک مهرانی، امير ح. فتح اللهی، امير راجی، اعظم باقر نژاد، حسين مرادی، بهروز احمدی، مانی فرهومند، محمد پور دوايی، بيژن افتخاری، عارفه منجم، محسن اميری، حسين اميری، افشين موسوی، رحيم حسينی نسب، سيما رجبزاده، طلعت شپوری، بهروز درمانگر، فهيمه چلنگی، شکوه محمدزاده، هسای خرمی، زينت شوشتری، حسن کازرونی، عليرضا رضايی، حميد معتمد، حميرا تاری، جمشيد خونجوش، اشکبوس طالبی، قاسم نکوکار، ايمان صالحی، حميد رضا تبريزی، هانری نهرينی، فرهاد زواری، محمد عارف، رضا سينا، شهرام فرزانه فر، غلامرضا دادنهال، کاميار هوبخت، حسن قجاوند، منصور فيض عرفان، سهيل سهراب، عباس صداقتی، اسماعيل سياوشی، علی رضايی، علی اصغر خرسند، مهدی حسين زاده تنباکوئی، مناف عماری، حجت سلطانی، اسد ترابی، غلام حسين شيرعلی، ايرج معتدل، آرمان دماوندی، پويان انصاری، عذرا طبری جامعه ايرانيان آزادی خواه - برلين، آلمان تلاشگران جامعه باز- فرانکفورت، آلمان جامعه ايرانيان دمکرات - کلن، آلمان کانون فرهنگی و سياسی انديشه – مونستر، آلمان انجمن مدافع دمکراسی در ايران – لس آنجلس، آمريکا کانون پژوهش فرهنگی ايران – گوتنبرگ، سوئد کانون دفاع از دمکراسی در ايران – مالمو، سوئد کانون روشنفکران کردستان ايران - نروژ برای حمايت از اين متن و تماس با امضاء کنندگان به آدرس زير مراجعه کنيد. |
| [iran emrooz © 1998 - 2002] editor@iran-emrooz.de |