iran emrooz (ايران امروز)

يكشنبه ۱۵ تير ۱۳۸۲

به افتخار قرين باد نام دانشجو که هست پاس فضيلت مرام دانشجو
چو هست بيشه شيران فضای دانشگاه سزد که نام ُکنيمش ُکنامِ دانشجو
چگونه حکومتی اجازه ميدهد که چنين رفتار شرم آوری ازسوی مزدوران ولگرد نسبت به دانشجويان بشود؟ به چه جهت يک مشت اجير بی هويت و جاهل افسار گسيخته را بجان عزيزترين فرزندان اين کشور مياندازيد؟
جای بسی تاسف و تعجب است که صاحبان قدرت و کسانی که به هر تقدير بر مسند حکومت تکيه زده اند، آن چنان غرورقدرت وخودکامگی ديدگانشان را بسته است که واقعيت‌ها را نمی‌بينند و حقيقت را درک نميکنند.
زمامداران سالخورده بايد بدانند که تعيين مقدرات کشور، در آينده نه چندان دور، متعلق به دانشجويان است. آنان که بيشترعمر خود را صرف تحصيل دانش کرده اند وازامتحانات دشوار سرافراز بيرون آمده اند و هنوز در پی خودسازی علمی و فرهنگی خود برای خدمت به کشور هستند، حق دارند ازهم اکنون درباره آنچه بر ميهن و هم ميهنانشان می‌گذرد بينديشند و نسبت به آن بی تفاوت و بی طرف نباشند. دانشجويان از نابسامانی‌ها ونابهنجاريهای سياسی، اقتصادی و اجتماعی آگاهند و ناراحتی را تحمل نمی‌کنند؛ به ويژه اينکه احساسات تند و سرکش دوران جوانی هم بر آتش آن دامن می‌زند. پس اگر آوای مخالفی درانتقاد از حاکميت سرميدهند، بايد گوش داد، پاسخگو بود و دربرابر بيتابی آنان بردباری کرد، نه اينکه عده‌ای لات را بجان آنان انداخت و رسوايی ببار آورد. حادثه تيرماه 1378، که ازننگبارترين رخدادهای دوران جمهوری اسلامی است، حمله بی شرمانه وهجومی ددمنشانه به خوابگاه دانشجويان بود که دامان حکومت را به يکی ازبدترين و تنفرانگيز ترين آلودگيها بيالود و کوس رسوايی کسانی را که مدعی رعايت حقوق بشر اسلامی هستند بر بام عالم به صدا در آورد!
اين حمله گستاخانه که بوسيله مشتی اوباش مزدور و ولگردان بی سروپا وماجراجويان درنده خو با حضور و تماشای نيروی انتظامی صورت پذيرفت، و شبانه موجب هتک حرمت و آزار شديد بدنی و ضايعات جانی و مالی دانشجويان شد، قلوب هم ميهنان را جريحه دار ساخت وسخت نفرت عمومی را برضد آمران و عاملان آن برانگيخت. عمليات خشونتبار در روز 23 تير 1378، در بازتاب به اعتراضات و تظاهرات دانشجويی، نشان داد که قدرت مداران بهر وسيله و شيوه‌ای برای سرکوب آوای مخالف و تثبيت بقای خود دست ميزنند، و معيارهای رفتاری اجتماعی، جهانی و حتی انسانی برای آنها معنايی ندارد.
هنوز ياد تلخ آن رويداد شرم انگيز مانند خاری در دلها می‌خليد و داغ رسوايی را بر پيشانی جنايتکاران مردم ستيز مجسم می‌نمود، که درروزهای اخير نيز حوادث ديگری همانند رخداد 18 تير، دردانشگاههای تهران، شهيد بهشتی، علامه طباطبايی و بسياری دانشگاههای شهرهای ديگر به وقوع پيوست، بار ديگر بسياری از دانشجويان زخمی ومضروب وهزاران نفر دستگير و زندانی شدند، و برتاريخچه ننگين سانحه پيشين برگهای ديگر افزوده شد.
اين رويدادهای ناگوار در هنگامی بوقوع می‌پيوندد که تهديدهای بيگانگان هر لحظه ممکن است برای تماميت ارضی کشور خطرآفرين باشد. ولی بدبختانه سوء سياست دست اندرکاران حکومت، و عدم اعتنای آنها به آينده کشور، و دل مشغولی آنها فقط به ادامه بقای خود، به جای دلجويی و تحبيب مردم، بر نارضايی آنان می‌افزايد و دشمن را جری تر می‌سازد.
درکجای دنيا سابقه دارد که در سالگرد يک حادثه شوم و وحشتناک و َخَلجان خشم عمومی در آن رويداد دلخراش، حوادث هولناک ديگری همانند آن به وسيله همان گونه اشخاص ماجراجوی مزدور و غير مسئول صورت وقوع يابد و زخمهای دردناک ديگری بر جراحات سابق افزوده گردد. اين در حاليست که حاکميت، بجای مجازات آشوبگران ازآنها حمايت می‌کند، و درعوض دانشجويان را سرکوب کرده به زندان می‌اندازد. دستگاه قضائی هم دربرابراينگونه ستمگريها وکارهای فجيع اين درنده خويان،با بی اعتنايی وحتا به طرفداری ازمتجاوزان عمل می‌کند. وای برحال کشوری که با داشتن عنوان جمهوری، در آنجا حريم حرمت دانشجو به وسيله اوباش و اجامر مورد تجاوز قرار گيرد وچنين اعمال وحشيانه‌ای مايه خشنودی دستگاه حکومت گردد.
جبهه ملی ايران، با محکوم کردن اين قبيل اعمال ناشايست، يادبود هجدهم تير را گرامی می‌دارد و با فرود آوردن سر تکريم به پيشگاه دانشجويان معزز يادآوری می‌کند که دانشجويان با حفظ معصوميتی که همواره دارا بوده اند، به گونه‌ای عمل نکنند که بهانه به دست حاکميت زورگو و خشن داده شود و گناه هر پيشامد ناگواری را بگردن جنبش دانشجويی، که درحال حاضر مهمترين عامل ابراز وجود ملت برای استقرار آزادی و ساختار مردم سالاری در کشور می‌باشد، بياندازد. مطالبه حقوق با متانت و قانون پسندی و سلامت نفس شايسته دانشجويان است و درگيری با افراد سبکسر و سبکمايه دون مقام آنان. بديهی است که در اين صورت حمايت قاطبه ملت پشتيبان آنهاست.