‍[بازگشت به صفحه اول]
ايران امروز





بيانيه نيروهای فرهنگی سياسی ايران
درباره راهكارهای تقويت توان ملی در برابر تهديدات خارجی
• نهادهای انتصابی ـ قوه قضائيه ، شواری نگهبان ، مجمع تشخيص مصلحت نظام ، سازمان صداوسيما و ... ـ امروز در برابر اراده ملی صف‌آرايی كرده‌ و حركت‌ها و صداهای دادخواهی قانونی را برنمی‌تابند
• ما خواهان ايرانی آزاد و مستقل هستيم و به همان اندازه كه از بازگشت سلطه بيگانه و تجاوز خارجی بيمناكيم ، ‌از استبداد دينی و سركوب آزادی‌های قانونی مردم نيز بيزاريم
• بايد از سرنوشت طالبان و رژيم صدام عبرت گرفت و مطمئن بود كه استبداد و خودكامگی با هر نيت و به هر شكلی كه باشد سرانجام و سرنوشتی جز سقوط و محصولی جز بر باد رفتن توان كشور ندارد
 
سه‌شنبه ۳۰ ارديبهشت ۱۳۸۲
 
به نام خداوند جان و خرد

در آستانه سالروز ميلاد فرخنده پيامبر رحمت ، عدالت و آزادی محمد بن عبدالله ـ كه درود خدا بر او باد ـ ما امضا كنندگان زير ضمن تبريك اين روز ، با توجه به وضعيت مخاطره‌آميز منطقه و شرايط حساس كشور ، بر آن شديم كه برای تقويت توان ملی در برابر تهديدهای جدی خارجی و برون رفت از انسدادهای درونی ، نكات زير را از باب نصيحت و هشدار به حاكمان يادآور شويم.

يك) اسلام ، ‌به عنوان دين آزادی و كرامت انسان ، همچنان مهمترين ركن فرهنگ و هويت ايرانی است ، اما استفاده ابزاری از باورها و مقدسات دينی ، با هدف كسب و حفظ قدرت ، ضربات سهمگينی بر اعتقادات مردم وارد كرده و می‌كند. از آنجا كه تحقق آزادی و رهايی انسان از موانع رشد و كمال از برجسته‌ترين اهداف اجتماعی اسلام است ، و تجويز خشونت ، تنگ‌نظری و تقديس قدرت هيچ تناسبی با رحمت و مدارای اسلامی ندارد ، سلب حقوق و آزادی‌های مشروع مردم هرگز نمی‌تواند مبنا و توجيه شرعی داشته باشد. برداشت‌های متحجرانه از اسلام ، ترويج قشريگری و هتك حرمت صاحبان انديشه ، منتقدان دلسوز و مخالفان قانونی ، به نام دين ، ‌آسيب‌های عميقی به ارزشهای اخلاقی و معنوی مردم وارد ساخته است.

دو) انقلاب اسلامی ٥٧ جنبشی مردمی و متكی بر ارزشهای اصيل دينی برای تحقق آرمانهای والای استقلال ، ‌آزادی ، عدالت و حاكميت ملت بود و در تداوم مبارزات يكصدساله مردم ايران بر آن بود كه بساط استبداد ريشه‌دار ، به هر شكل و صورت ، ‌را برچيند. اما به دنبال برخی كاستی‌ها ، ناكامی‌ها و انحرافات در راه دستيابی به هدف‌های اصيل انقلاب كه منجر به ايجاد شكاف ميان حكومت و مردم و بروز بحران‌های سياسی ، فرهنگی و اقتصادی شد. ‌جنبش اصلاحات ، توسعه سياسی و به طور مشخص ، مردمسالاری را در دستور كار خود قرار داد ، ‌با اين اميد كه نظام جمهوری اسلامی آرمانها و اهداف نخستين انقلاب را باز پی بگيرد.
متأسفانه نهادهای انتصابی ـ قوه قضائيه ، شواری نگهبان ، مجمع تشخيص مصلحت نظام ، سازمان صداوسيما و ... ـ امروز در برابر اراده ملی صف‌آرايی كرده‌ و حركت‌ها و صداهای دادخواهی قانونی را برنمی‌تابند. از سوی ديگر ، تمركز قدرت به انباشت ثروت ، افزايش شكاف طبقاتی و بی‌عدالتی و تبعيض انجاميده است.

سه) علاوه بر استقلال ، آزادی و عدالت ، امروزه مردم‌سالاری در صدر خواست‌های مردم رنجديده و شريف ايران قرار گرفته است. در حوزه عمومی ، ‌همه ايرانيان ، با هر دين و عقيده و زبان ، مالكان مشاع اين سرزمين كهن و دارندگان اختيار و حق هرگونه تصميم‌گيری برای تعيين سرنوشت مشترك خويش می‌باشند. همه مسئولان نظام ، در هر مقام و منصب ، شانی جز وكالت و نمايندگی از سوی مردم و تامين خواست‌های آنان ندارند. بر پايه اصول و موازين دينی هيچ كسی حق ندارد كه تحت هيچ نام و عنوانی ، بدون رضايت مردم بر آنان حكومت كند و اين حاكمان هستند كه بايد خود را با اراده ملی و جهت‌گيری اكثريت مردم هماهنگ سازند ، نه آنكه مردم موظف باشند كه خود را با اراده رهبران و حاكمان منطبق كنند. جمهوری اسلامی هم معنايی جز اين ندارد.
اراده واقعی جمهور مردم در انتخابات و آرايی كه به صندوق‌ها می‌ريزند متبلور و آشكار می‌شود. حاكميت مردم و جمهوريت نظام بدين معنا است كه مقامات اصلی با رای مستقيم يا غير مستقيم مردم برای دوره‌های موقت و محدود ـ نه مادام‌العمر و نامحدود ـ برگزيده شوند و زير نظارتِ نهادينه شده عمومی ايفای وظيفه كنند و در برابر مردم پاسخگو باشند. رجوع به آرای عمومی در مقاطع حساس ، مانند همه پرسی سال ١٣٥٨ ، از لوازم جدايی‌ناپذير يك نظام مردم‌سالار و جمهوری است. از اين رو ، برگزاری همه‌پرسی برای حل بسياری از مشكلات ملی و مسايل مورد اختلاف راه حل نهايی می‌باشد.
ما امضا كنندگان زير با توجه به سه محور فوق ، نارضايتی شديد خود را از روند مديريت كلان كشور ابراز می‌كنيم و بر اين بارويم كه منافع ملی ايران در شرايط حساس كنونی ايجاب می‌كند كه با كاهش تنش‌های سياسی و ايجاد همگرايی و وحدت از طريق تقويت مردم‌سالاری و گسترش آزادی ، امنيت و عدالت ، زمينه‌های واقعی افزايش توان ملی در برابر تهديدهای خارجی ، فراهم شود.
ما بار ديگر خواسته‌های خود را به شرح زير اعلام می‌كنيم:

٠١ قوه قضائيه بايد مستقل از قدرت سياسی و اقتصادی ، با رعايت بی‌طرفی كامل و بر اساس قانون ، دادگستری كند. بسياری از مردم ايران ، ‌بويژه حقوقدانان ، ‌عملكرد قوه قضائيه را ناعادلانه ، جانبدارانه و در راستای سياستها و اراده بخش غيرانتخابی حكومت ارزيابی می‌كنند ، ‌كه از آن دادگستری حاصل نمی‌شود.
٠٢ نمايندگان مردم در قوه مقننه بايد در ايفای وظايف نمايندگی آزاد و توانا باشند. خروج مكرر شورای نگهبان از محدوده اختيارات قانونی‌آن‌ ، مجلس را عملاً از حيز انتفاع ساقط كرده و از ايفای وظايفش باز داشته است. ما خواهان لغو نظارت استصوابی شورای نگهبان و رفع مانع تصويب لوايح مربوط به اصلاح قانون انتخابات ، اصلاح قانون مطبوعات ، تعريف جرم سياسی ، منع شكنجه ، تشكيل هيات منصفه و تبيين اختيارات رئيس جمهور هستيم.
٠٣ ما خواستار توقف بازداشت‌ها و احضارهای غيرقانونی ، رفع توقيف بيش از نود روزنامه و مجله و آزادی فعالان سياسی و مطبوعاتی هستيم. تشديد فشارهای سياسی و اجتماعی ، تداوم و گسترش بازداشت‌ها و احضارها خلاف قانون و منافع ملی است.
٠٤ ما خواهان ايرانی آزاد و مستقل هستيم و به همان اندازه كه از بازگشت سلطه بيگانه و تجاوز خارجی بيمناكيم ، ‌از استبداد دينی و سركوب آزادی‌های قانونی مردم نيز بيزاريم. ما به آن بخش از نظريه‌پردازان و حاكمان و مسئولان كه مردم را به اجبار به دو راهی ”آزادی يا استقلال“ سوق می‌دهند هشدار می‌دهيم كه در اين مسير مبادا جمعی كم تجربه و جان به لب رسيده ، ‌به هوای سراب آزادی و دموكراسی اهدايی آمريكا ، استقلال ايران را فدا كنند. اگر خدای ناخواسته چنين شود ، آن دسته از بينش‌ها و مسئولان مقصران اصلی اين فاجعه ملی خواهند بود. ما به شدت نگران آنيم كه تداوم سياست‌ها و روش‌های كنونی جناح غير انتخابی حاكميت ، كشور را به نقطه و وضعيتی غيرقابل اصلاح برساند.
بايد از سرنوشت طالبان و رژيم صدام عبرت گرفت و مطمئن بود كه استبداد و خودكامگی با هر نيت و به هر شكلی كه باشد سرانجام و سرنوشتی جز سقوط و محصولی جز بر باد رفتن توان كشور ندارد. پس برای نجات ايران از گرداب توطئه‌ها و تهديدات راهی جز تن دادن به اراده ملی ايرانيان در پيش رو نيست ، با اعتماد به قدرت و رای ملت است كه پايه‌های دين رحمت و عدالت و آزادی نيز در اين كشور استوارتر می‌شود.

آقاجری زهره ، عضو علی البدل شورای مركزی جبهه مشاركت ايران اسلامي
آقاجری‌هاشم ، استاد دانشگاه ، عضو شورای سياسی سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي
آ‌ملی ناصر ، پژوهشگر و روزنامه‌نگار
ابراهيمبای سلامی غلام حيدر ، نماينده مجلس
احمدی علی اكبر ، استاد دانشگاه
احمدی نعمت ، حقوقدان ، وكيل دادگستري
اديب مسعود ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
اعتمادی حسين ، استاد دانشگاه
اكبرين محمد جواد ، پژوهشگر و روزنامه نگار
امينی اسماعيلی حميد ، محقق و پژوهشگر
انصاری راد حسين ، مدرس حوزه علميه ، رئيس كميسيون اصل ٩٠ مجلس
ايازی محمدعلی ، مدرس حوزه علميه ، عضو مجمع مدرسين و محققين حوزه علميه قم
ايزدی مصطفی ، روزنامه نگار ، معاون سياسی سابق استانداری تهران
بازرگان ابوالفضل ، معاون نخست وزير در دولت موقت ، عضوشورای مركزی نهضت آزادی ايران
بازرگان عبدالعلی ، پژوهشگر و نويسنده ، عضو شورای مركزی نهضت آزادی ايران
باقی عماد‌الدين ، روزنامه نگار و پژوهشگر
بسته نگار محمد ، ‌فعال سياسي
پايا حسين ، ‌مدير انتشارات طرح نو
پايا علی ، استاد دانشگاه
پيران پرويز ، پژوهشگر ، استاد دانشگاه
پيمان حبيب‌الله ، محقق و فعال سياسي
تاج‌زاده مصطفی ، معاون سياسی سابق وزارت كشور ، عضو شورای‌سياسی سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي
تهرانی رضا ، عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات
توسلی غلامعباس ، استاد دانشگاه ، شورای مركزی نهضت آزادی ايران
توسلی محمد ، اولين شهردار بعد از انقلاب ، عضو شورای مركزی نهضت ايران
تولايی مجيد ، محقق و پژوهشگر
جلالی محمدرضا ، پژوهشگر
جلالی‌زاده جلال ، نماينده مجلس ، عضو شورای مركزی جبهه مشاركت ايران اسلامي
جلايی پور حميدرضا ، استاد دانشگاه ، عضو شورای سياسی جبهه مشاركت ايران اسلامي
حجاريان سعيد ، عضو شورای مركزی جبهه مشاركت ايران اسلامي
حقيقت‌جو فاطمه ، نماينده مجلس ، عضو سابق دفتر تحكيم وحدت
حكمت علی ، روزنامه نگار ، عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات
حكيمی مجيد ، دبير‌آموزش و پرورش ، عضو شورای مركزی نهضت آزادی ايران
حيدری علی‌محمد ، مدرس حوزه علميه قم
خرم امير ، نويسنده و روزنامه نگار ، عضو شورای مركزی نهضت آزادی ايران
درايتی مصطفی ، مدرس حوزه علميه ، عضو شورای مركزی جبهه مشاركت ايران اسلامي
دردكشان محمود ، فعال سياسي
دروديان محمد حسين ، عضو سابق شورای شهر ، عضو سابق دفتر تحكيم وحدت
رئيس طوسی رضا ، استاد دانشگاه
رجايی عليرضا ، روزنامه نگار ، فعال سياسي
رضايی عبدالعلی ، پژوهشگر و روزنامه نگار ، عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات
رضايی محمد ، استاد دانشگاه
رضايی محمدجواد ، استاد دانشگاه
رضوی فقيه سعيد ، روزنامه نگار ، عضو دفتر تحكيم وحدت
رفيعی حسين ، ‌استاد دانشگاه
زندی‌نيا پرويز ، استاد دانشگاه
زهدی محمدرضا ، مدير مسئول روزنامه آريا
سحابی عزت‌الله ، ‌عضو شورای انقلاب
سحرخيز عيسی ، روزنامه نگار ، عضو هيات نظارت بر مطبوعات
سروش عبدالكريم ، پژوهشگر ، استاد دانشگاه
سعيدی ميثم ، نماينده مجلس ، عضو شورای مركزی جبهه مشاركت ايران اسلامی
سعيديانفر جعفر ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
سمتی‌هادی ، استاد دانشگاه ، عضو شورای سياسی جبهه مشاركت ايران اسلامی
سيف زاده سيد محمد ، قاضی سابق دادگستری ، استاد دانشگاه
سينايی وحيد ، استاد دانشگاه
شاه حسينی حسين ، فعال سياسي
شريعتی سعيد ، روزنامه نگار ، عضو شورای مركزی جبهه مشاركت ايران اسلامي
شمس‌الواعظين ماشاءالله ، روزنامه نگار ، عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات
صارمی محمود ، استاد دانشگاه
صباغيان‌هاشم ، وزير كشور در دولت موقت ، عضو شورای مركزی نهضت آزادی ايران
صدرحاج سيدجوادی احمد ، وزير دادگستری و كشور در دولت موقت ، عضو شورای مركزی نهضت آزادی ايران
صفايی‌فر عباس ، روزنامه نگار ، عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات
صفدری مصطفی ، استاد دانشگاه
صلواتی فضل‌الله ، پژوهشگر و فعال سياسي
صلواتی محمود ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
صميمی كيوان ، روزنامه نگار ، فعال سياسي
طالبی باقر ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
طالقانی اعظم ، روزنامه نگار ، دبيركل جمعيت زنان انقلاب اسلامي
طالقانی طاهره ، فعال سياسي
طاهری اكبر ، پژوهشگر قرآن ، عضو نهضت آزادی ايران
عرب‌سرخی فيض‌الله ، روزنامه نگار ، عضو شورای سياسی سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي
علوی‌تبار عليرضا ، استاد دانشگاه
عموزاده خليلی فريدون ، روزنامه نگار
غروی علی‌اصغر ، محقق و نويسنده ، عضو شورای مركزی نهضت آزادی ايران
غفاری مسعود ، استاد دانشگاه
فاتح نيما ، محقق و پژوهشگر
فاضل ميبدی محمدتقی ، مدرس حوزه علميه ، محقق و پژوهشگر
فرزدی غفار ، استاد دانشگاه ، عضو شورای مركزی نهضت آزادی ايران
فريد اعلم حسن ، استاد دانشگاه ، عضو نهضت آزادی ايران
فلاح مرتضی ، استاد دانشگاه
قابل احمد ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
قابل‌هادی ، محقق و پژوهشگر ، مدرس حوزه علميه قم
قادری حاتم ، استاد دانشگاه
قلی زاده رحمانقلی ، محقق و پژوهشگر
كاظميان مرتضی ، روزنامه نگار
كاويانی سيد ابوالفضل ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
كديور جميله ، نماينده مجلس ، رئيس انجمن روزنامه‌نگاران زن مسلمان
كديور محسن ، استاد دانشگاه ، دبير انجمن دفاع از آزادی مطبوعات
كديور منوچهر ، نويسنده و محقق
كمالی احمد سرايی فاطمه ، روزنامه نگار
كوشا محمد علی ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
كولايی الهه ، استاد دانشگاه ، نماينده مجلس ، عضو شورای مركزی جبهه مشاركت ايران اسلامي
كيانوش راد محمد ، نماينده مجلس ، عضو شورای مركزی جبهه مشاركت ايران اسلامی
لطفی مجتبی ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
مجردی زهرا ، عضو شورای سياسی جبهه مشاركت ايران اسلامي
محمدی اردهالی محمد ، استاد دانشگاه
مرادی محمدعلی ، معاون اسبق وزارت كشاورزی ، استاد دانشگاه
مزروعی رجبعلی ، دبير انجمن صنفی روزنامه نگاران ، نماينده مجلس
مسموعی غلامرضا ، مهندس مشاور صنعت ، عضو شورای مركزی نهضت آزادی ايران
مظفر محمد جواد ، مدير انتشارات كوير
منتظری احمد ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
منتظری سعيد ، فعال سياسي
منصوريان خسرو ، معاون اجتماعی شهرداری تهران بعد از انقلاب ، شورای مركزی نهضت آزادی ايران
موسويان ابوالفضل ، مدرس حوزه علميه ، محقق و پژوهشگر
ميثمی لطف الله ، فعال سياسي
ميرزايی حجت‌الله ، استاد دانشگاه
ميرموسوی سيد علی ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
ميقاتی قاسم ، پژوهشگر
نادی غلامحسين ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
نريمانی سيد علی ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
هاديان ناصر ، استاد دانشگاه
هادی‌زاده‌هادی ، استاد فيزيك هسته‌ای دانشگاه ، عضو شورای مركزی نهضت اسلامی ايران
واهب محمود ، محقق و پژوهشگر حوزه علميه قم
وحيد دستجردی ، استاد دانشگاه
يزدی ابراهيم ، وزير امورخارجه در دولت موقت ، دبيركل نهضت آزادی ايران
يوسفی اشكوری حسن ، محقق و پژوهشگر





[iran emrooz © 1998 - 2002]         editor@iran-emrooz.de