iran emrooz (ايران امروز)

* اگر حكومت عراق از پايگاه مردمی و پيوند دمكراتيك با ملت خود برخوردار بود چنين سرنوشت دردناكی نصيب اين ملت رنجديده نمی‌‌شد
* پذيرش و اعمال قواعد دمكراسی مهمترين اقدام برای مقابله با وسوسه نقض حاكميت ايران از سوی دولتهای خارجی و هرگونه تجاوز است
* تصميم گيرندگان اصلی ضرورت وفاق ملی را بپذيرند و در راستای تحقق آن: زندانيان سياسی را آزاد كنند ، احكام عليه مطبوعات را لغو كنند‌، نظارت استصوابی را حذف كنند ، اعمال فشار عليه احزاب و سازمانها و گروهای سياسی، فرهنگی را خاتمه دهند ، اقدامات فراقانونی نهادهای رسمی و غير رسمی را متوقف سازند

جمعه ۲۲ فروردين ۱۳۸۲

جمع گسترده‌ای از نيروهای سياسی ايران با صدور بيانيه‌ای ديدگاه خود را پيرامون تحولات منطقه و پيامدهای آن برروی آينده سياسی ايران بيان كردند. اين بيانيه تاكنون به امضای بيش از يكصد تن از رهبران و اعضای شورای مركزی احزاب سياسی طيف‌های گوناگون اصلاح طلب، انديشمندان، اساتيد و دانشجويان دانشگاه و روزنامه‌نگاران رسيده است.
متن كامل اين بيانيه به شرح زير است:

يك بار ديگر جنگی خانمان سوز منطقه خاورميانه را به آتش كشيده است. دولت‌های آمريكا و انگليس، برخلاف كليه موازين بين‌المللی و عليرغم مخالفت اعضای سازمان ملل متحد و شورای امنيت و افكار عمومی مردم دنيا به بهانه استقرار دموكراسی و پايان دادن به ديكتاتوری صدام به عراق تجاوز نظامی كرده‌اند كه نتيجه آن كشتار مردم بي‌گناه، نابودی ميراث فرهنگی و سابقه تمدنی ديرپا و نقض حاكميت يك ملت است.
ترديدی نيست كه صدام حسين يكی از خشن‌ترين و بی‌‌رحم‌ترين ديكتاتورهايی است كه تاريخ معاصر به ياد دارد. مسلما اگر حكومت عراق از پايگاه مردمی و پيوند دمكراتيك با ملت خود برخوردار بود چنين سرنوشت دردناكی نصيب اين ملت رنجديده نمی‌شد.
چگونه‌ می‌توان آن گونه كه دولت‌های مهاجم ادعا‌ می‌كنند پذيرفت كه اين جنگ برای آزادی و مردمسالاری، حقوق بشر و نجات مردم عراق است در حالی كه دولت اسرائيل تحت حمايت دولتهای آمريكا و انگليس، از قبول قطعنامه‌های متعدد سازمان ملل متحد در مورد فلسطين استنكاف‌ می‌ورزد و مردم فلسطين را به طور وحشيانه‌ای سركوب‌ می‌نمايد.
در شرايط كنونی، حضور مستقيم نظامی آمريكا در منطقه خاورميانه موقعيت خاصی را بوجود‌ می‌آورد كه مهم‌ترين و حياتي‌ترين مسئله آن مقابله احتمالی حاكميت ملی كشورهای منطقه و امنيت مردم از يك سو و برنامه‌های تجاورزگرانه دولت آمريكا برای نقض حاكميت ملت‌ها از طرق نظامی و نظاير آن از سوی ديگر است.
امروز آنچه در منطقه خاور ميانه‌ می‌گذرد لكه ننگی است بر پيشانی جهان مدعی فرهنگ و تمدن است. اين وضعيت پرمخاطره و پيامدهدی مستقيم و غير مستقيم آن اقتضاد‌ می‌كند كشورهای خاورميانه و خليج فارس تمهيدات لازم برای پيشگيری از هر تجاوز احتمالی را وجهه همت خود قرار داده و با تحكيم و تثبيت مناسبات مردم سالارانه در روابط سياسی و اجتماعی و رعايت موازين حقوق بشر، ضريب ثبات و امنيت كشور و ملت خود را افزايش دهند.
ما امضاء كنندگان زير:
1 - مراتب اعتراض و مخالفت شديد خود را با استفاده از جنگ و اعمال سلطه نظامی به عنوان ابراز حل مشكلات داخلی و اسقرار مردمسالاری در عراق اعلام‌ می‌نماييم.
2 - براين باوريم تنها حكومتی در عراق حق جايگزينی رژيم صدام را دارد كه توسط خود مردم عراق، از هر مذهب ، نژاد و قوميتی، از طريق يك رفراندوم و انتخابات آزاد با نظارت كامل سازمان ملل متحد برسركار آيد.
3 - با جدی دانستن تهديدهای خارجی عليه ايران اميدواريم مسئولان نظام جمهوری اسلامی نيز با توجه كامل به شرايط حساس كنونی اين واقعيت انكار ناپذير را مورد قبول قرار دهند كه پذيرش و اعمال قواعد دمكراسی مهمترين اقدام برای مقابله با وسوسه نقض حاكميت ايران از سوی دولتهای خارجی و هرگونه تجاوز است. آنچه قدرت‌های خارجی، به خصوص آمريكا و انگليس‌ می‌خواهند برايران تحميل كنند، لزوماً تأمين كننده اهداف و نظرات ملت ايران نخواهد بود.
4 - برای مقابله با تهديدهای جدی خارجی و برون رفت از انسدادهای كنونی و به منظور كاهش تشنجات سياسی و فراهم آمدن زمينه وحدت كليه نيروها و امكانات در درون كشور و بلاموضوع شدن برنامه‌های دخالت خارجی به نظر لازم می‌رسد كه تصميم گيرندگان اصلی ضرورت وفاق ملی را بپذيرند و در راستای تحقق آن:
- موانع موجود در راه اعمال خواسته‌ها و مطالبات ملت از طريق مجلس و دولت منتخب را برطرف كنند.
- كليه زندانيهای سياسی، از دانشجويان، استادان، روحانيون، روزنامه‌نگاران، حقوق‌دانان و فعالان سياسی را آزاد سازند و مانع نقض قانون اساسی، حقوق قانونی ملت و خدشه بر مردمسالاری و نقض حقوق بشر شوند.
- احكام صادره عليه روزنامه‌ها و نشرياتی را كه بدون تشكيل دادگاه توقيف شده و موجبات برخورد با روزنامه‌نگاران را فراهم آورده‌اند، لغو نمايند و زمينه ساز بازگشت حق آزادی بيان، قلم و مطبوعات گردند.
- با تغيير و اصلاح قانون انتخابات، به نظارت استصوابی پايان دهند و راه را برای تحقق حق حاكميت ملت هموار سازند.
- اعمال فشار عليه احزاب و سازمانها و گروهای سياسی، فرهنگی را خاتمه دهند و زمينه لازم را برای استقرار كامل قانون اساسی و آزادی فعاليت احزاب وگروهها فراهم آورند.
- كليه اقدامات فرا قانونی نهادهای رسمی و غير رسمی را متوقف سازند.
تنها در صورت تحقق اين مطالبات و حفظ شأن و منزلت ملت بزرگ ايران است كه‌ می‌توان اميدوار بود با كاهش تشنجات سياسی، فضای مناسب و مساعدی برای ايجاد وحدت و انسجام ملی فراهم گردد و جامعه ايران در برابر تهديدهای خارجی مصونيت يابد.

هاشم آقاجری، ناصر آملی، حسن اربابی، اعظم اكبرزاده، يدالله اسلامی، غلام حيدر ابراهيمبای سلامی، حسين اعتمادی، محمد جواد اكبرين، محمود اميراحمدی، مصطفی ايزدی، محمد علی ايازی، سيد حسين انصاري‌راد، ابوالفضل بازرگان، بهزاد بازرگان، عبدالعلی بازرگان، محمد نويد بازرگان، فرشته بازرگان، عمادالدين باقی، محمد بسته‌نگار، علي‌اكبر بديع‌زادگان، محمد حسين بني‌اسدی، صفا بيطرف، مجتبی بديعی، پروين بختيارنژاد، محمد بهزادی، محمد بهفروزی، حسين پايا، علی پايا، محمود پيش‌بين، رضا پويان، مسعود پدرام، حبيب‌الله پيمان، مجيد پيمان، عباس پوراظهری، آرش پهلوان نصير، غلامعباس توسلی، محمد توسلی، عبدالله توسلی، سارا توسلی، رضا تهرانی، مصطفی تنها، مجيد تولايی، علي‌اصغر تهرانچی، حميدرضا جلايي‌پور، ابوالفضل حكيمی، حسين حريری، سيدرضا حسينی امينی، علی حكمت، مجيد حكيمی، سيد حسين جعفری، مجيد جابری، امير خرم، جعفر خائف، ابراهيم خدادادی، محمد خليل‌نيا، رسول دادمهر، حبيب داوران، محمود دردكشان، محمد مهدی دانشان، سعيد درودی، مصيب دوانی، تقی رحمانی، رضا رئيس طوسی، محمد صادق رسولی، حسين رفيعی، عليرضا رجايی، محمد جواد رجاييان، عبدالعلی رضايی، احد رضايی، سعيد رضوی فقيه، احمد زيدآبادی، جمال زره‌ساز، محمدرضا زهدی، نسرين ستوده، علی ساريخانی، عزت‌الله سحابی، فريدون سحابی، عيسی سحرخيز، حسين شاه‌حسينی، تقی شامخی، محمد شانه‌چی، الله‌وردی شمبوری، ماشاءالله شمس‌الواعظين، محمد شريف، احمد صدر حاج سيد جوادی، هدی صابر، محمود صارمی،‌هاشم صباغيان، لطيف صفری، رضا صدر، عباس صفايي‌فر، فضل‌الله صلواتی، كيوان صميمی، عباس صاحب‌الزمانی، امير طيرانی، اعظم طالقانی، حسام طالقانی، طاهره طالقانی، محمد طاهری، فرهاد طاهری، اكبر طاهری، رضا عليجانی، محمود عمرانی، رضا عمادی، علی عليزاده نائينی، حسن عربزاده، فيض‌الله عرب سرخی، شهين علوی، عليرضا علوي‌تبار، علي‌اصغر غروی، عليرضا غروی، سعيد غفارزاده، مسعود غفاری، علی غفرانی، مهدی غنی، محمدجواد غلامرضا كاشی، نيما فاتح، غفار فرزدی، حسن فريد اعلم، مرتضی فلاح، محمدتقی فاضل ميبدی، احمد قابل، رحمانقلی قلي‌زاده، محمد قوچانی، خسرو قشقايی، ماهرو قشقايی، مرتضی كاظميان، رحمان كارگشا، منوچهر كديور، محسن كديور، جميله كديور، ناصر كميليان، فاطمه گوارايی، بيژن گل‌افرا، اكبر گنجی، علی مزروعی، علي‌اكبر معين‌فر، مرتضی مقدم، مرضيه مرتاضی لنگرودی، محمد محمدی اردهالی، نرگس محمدی، سعيد مدنی، حسين مدنی، خسرو منصوريان، ماشاءالله مديحی، سيد حسين موسوی تبريزی، لطف‌الله ميثمی، حسن متقی، وحيد ميرزاده، ابوالفضل ميرشمس شهشهانی، رضا مسموعی، مصطفی مسكين، يوسف مولايی، علی مؤمنی، محمود مؤمنی، محسن محققی، محمدجواد مظفر، الله‌كرم ميرزايی، احمد منتظری، سعيد منتظری، محمود نعيم‌پور، حسن نراقی، كامبيز نوروزی، محمدتقی نكوفر، امير نكوفر، سيداحمد نوحی، سيد مجيد نوحی، اكبر والی،‌هادی‌هاديزاده، ناصر‌هاشمی، جمال‌هاشمی، عليرضا هندی، ابراهيم يزدي