iran emrooz (ايران امروز)

هيچگاه بر صورتتان سيلی نمی‌زنيم وقتی كه بر پهلويمان دشنه می‌زنيد، ما هرگز به شما فحش نمی‌دهيم. وقتی ما را از طبقه سوم به پائين پرت می‌كنيد، ما خشونت‌تان را با تحمل رنج پاسخ می‌دهيم. آنقدر رنج می‌كشيم و آنقدر شكنجه می‌بينيم تا شما را مستاصل كنيم! اين است روش مبارزه ما، ما آزادی را در عدم خشونت می‌بينيم و شما قدرت را در خشونت‌! قسم می‌خوريم كه در مقابل قدرتتان خواهيم ايستاد

يكشنبه ۲۲ تير ۱۳۸۲

امروز در حالی دست بر قلم می‌بريم كه زندانی نبودن‌مان را شرم می‌دانيم، اينكه در زير شكنجه‌های شما نيستيم مايه سرافكندگيمان است، اينكه می‌بينيم دوستان‌مان، آن كسانی كه شب و روزهايمان را با آنها درس ايستادگی و تساهل و عدم خشونت را مرور می‌كرديم اكنون در سلولهای انفرادی شما در زير سهمگين‌ترين شكنجه‌های روحی و روانی و جسمی قرار گرفته‌اند ما را عذاب می‌دهد!
در حالی كه مهدی حبيبی، عبدالله مومنی، امين زاده، عامری‌نسب، حجت شريفی، آرش ‌هاشمی، باقر اسكويی و... كه تا ديروز در كنارمان بودند اكنون شب‌ها و روزهايشان را در سلول‌های تاريكی كه تاريكيش را از وجدان‌هايتان به عاريت گرفته است سر می‌كنند، ما بازهم ادامه می‌دهيم مسيری را كه با آنها و در كنارشان آغاز كرده بوديم، و پيمانی را كه باهم بسته بوديم هيچگاه از ياد نمی‌بريم كه در مقابل خشونت، تنها بايد تحمل كرد و همچون آنها به شما می‌گوييم:
ديگر اين داس خموشی‌تان زنگار گرفته است،
به عبث هرچه درو كرديد آواز مرا
بازهم سبزتر از پيش می‌بالد آوازم.
به شما می‌گوييم كه ما آمادگی و اشتياق شما را برای وارد آوردن رنج، با آمادگی خود برای استقامت در رنج تكميل می‌كنيم. ما قدرت زندان و شكنجه و ضرب و شتم‌تان را با نيروی روحی مان تكميل خواهيم كرد و حتی ذره‌ای به شما نفرت نخواهيم ورزيد اما به هيچ وجه به شما اجازه نخواهيم داد كه سر بلند بر ما بتازيد و تازيانه بزنيد و سرمست و در آرامش بر پيكر خونين‌مان لبخند پيروزی بزنيد.

با شما سخن می‌گوييم!
ما را به بند بكشيد، شكنجه كنيد و اعتراف بگيريد! اساتيدمان را اخراج كنيد، به زندان ببريد و تبعيد كنيد، يا نه، آنها را اعدام كنيد. خانه‌مان را ويران كنيد، آتش بزنيد، به خون بكشيد و ما را در خون خويش بر زمين سرزمين‌مان تا شكنجه گاههايتان بكشيد. بزنيدمان و پيكرهايمان را خون آلود رها كنيد ما تنها تحمل می‌كنيم و هيچ‌گاه به شما نفرت نمی‌ورزيم! هيچگاه بر صورتتان سيلی نمی‌زنيم وقتی كه بر پهلويمان دشنه می‌زنيد، ما هرگز به شما فحش نمی‌دهيم وقتی ما را از طبقه سوم به پائين پرت می‌كنيد، ما خشونت‌تان را با تحمل رنج پاسخ می‌دهيم. آنقدر رنج می‌كشيم و آنقدر شكنجه می‌بينيم تا شما را مستاصل كنيم! اين است روش مبارزه ما، ما آزادی را در عدم خشونت می‌بينيم و شما قدرت را در خشونت‌! قسم می‌خوريم كه در مقابل قدرتتان خواهيم ايستاد حتی به قيمت شكنجه‌ها و دشنه‌ها و شلاق‌هايتان، بی آنكه ذره‌ای خشونت بورزيم.
ما در راه كسب آزادی، هيچگاه سلاح بردست نخواهيم گرفت، ما هيچگاه ترور نمی‌كنيم، هيچگاه شكنجه نميكنيم، خوب می‌دانيم كه خشونت بد است، ترور زشت است و شكنجه دردناك. ما در مكتب خويش صبر و تحمل آموخته ايم همانا كه پس از هر دشواری آسايشی است.ما با صداقتمان مبارزه ميكنيم، با پاكی وجدان‌هايمان و با انديشه‌هايمان. مبارزه ما تحمل شكنجه‌های شماست، ما آنقدر صبر پيشه می‌كنيم و رنج می‌كشيم تا وجدان‌هايتان را كه سياهی دهه‌های زيادی برآن نشسته است از خواب غفلت بيدار كنيم.
ما آنقدر رنج می‌كشيم و ناله نمی‌كنيم، آنقدر شكنجه می‌شويم و فرياد نمی‌زنيم تا جهانيان به مظلوميت مان گواهی دهند، تا حتی وجدان‌های سياه تان نيز به ظالم بودن شما اعتراف كنند و آنگاه ديگر شبهايتان كابوس‌های شكنجه گاههايتان خواهد بود و كابوس ضرباتی كه بر پيكرهای خسته مان می‌زنيد آسايشی برای شما باقی نخواهد گذاشت. فردا روز حتی اگر هنوز بر مسند قدرت باقی مانده باشيد مطمئن باشيد هيچگاه شب‌هايتان را بدون كابوس فريادهای در گلو مانده جوانان اين سرزمين و زخم‌های سرباز كرده شان نمی‌توانيد بگذرانيد.
ما آنقدر رنج‌هايتان را تحمل می‌كنيم تا وجدان‌هايتان خود بيدار شوند و برای رهايی از شكنجه‌های وجدانتان مجبور به تسليم شدن در برابر ملت شويد!
فردا در پيروزی اين ملت آنگاه كه شما از صندلی قدرت بر سياه چال رسوايی افتاده ايد! تنها ما خواهيم بود كه به بدرقه يتان خواهيم آمد تا بازهم به شما نشان دهيم كه ما خشونت را دوست نداريم، كه ما از شكنجه گران مان نيز نفرت نداريم و آنها را بی هيچ چشم داشتی می‌بخشيم، اگر چه هيچگاه از شما نفرت نخواهيم داشت اما نمی‌توانيم شما را فراموش كنيم! چرا كه زخم‌های پيكرمان هيچ گاه التيام نمی‌يابند.
ما بازهم بدون حتی اندكی خشونت مبارزه می‌كنيم تا به جهانيان اثبات كنيم كه در مقابل خشونت نبايد خشونت به خرج داد و در مقابل ظالم، ظلم كردن روا نيست! ما می‌خواهيم نشان دهيم كه خشونت چه در لباس ظالم و چه در لباس مظلوم، چه در شكل ستمگر و چه از سوی ستمكش محكوم است! ما بدون خشونت آزاد خواهيم شد.

انجمن اسلامی دانشجويان
دانشگاه صنعتی امير کبير
(پلی تکنيک تهران)