‍[بازگشت به صفحه اول]
ايران امروز





انتخاب ميدان نبرد با شماست، به ديگران واگذارش نكنيد!
سخنی با جنبش دانشجويی درباره انتخاب عرصه نبرد و يك پيشنهاد عملی 
• رهبری حرکت را بدست گيريد. نگذاريد حرکات شورشی و خود انگيخته شما را در حاشيه اين جريانات قرار دهد. اگر بر اثر گسترش شورش رهبری از دست شما و جريانات وابسته به شما خارج گرديد ديگر توانايی کنترل آن را نخواهيد داشت. آنجاست که مشتی فرصت طلب و سودجو به کمک لمپن‌ها و عربده کش‌های چون شعبان بی مخ‌های زمان حرکت را به پيش خواهند برد و شما نيز از گردونه حذف خواهيد شد.
 
رضا فانی يزدی
rezafani@yahoo.com
يكشنبه ۱ تير ۱۳۸۲
 
دوستان عزيز دانشجو:
خسته نباشيد. حرکت شما و اعتراضات و مبارزات شما به همراه ساير جوانان و مردم ايران طی يکی دوهفته گذشته، صدای اعتراض مخالفان نظام جمهوری اسلامی و درراس آنها مخالفت اکثريت قاطع مردم عليه ديکتاتوری ولايت مطلقه فقيه و باند مافيايی وابسته به آنها را به گوش تمامی جهانيان رسانيد.
گرچه همانگونه که در مطلب قبلی اشاره شد، جريانات فرصت طلب طرفدار ولايت مطلقه پادشاهی سعی در منحرف نمودن حرکت شما وايجاد اغتشاش درجامعه داشتند، اما هشياری شما عزيزان نشان داد که جنبش جوانان و دانشجويان ايران با بلوغ سياسی خود و شناخت صحيح از راههای مبارزه فريب فرصت طلبان را نخورده و با هياهوی آنها به مسلخ مرگ و نابودی نخواهد رفت.
دوستان عزيز، شما خوب می‌دانيد که برای يک مبارز سياسی انتخاب عرصه‌های مبارزه از اهميت ويژه‌ای برخوردار است. اين شماييد که می‌بايد عرصه مبارزه و ميدان نبرد را تعيين کنيد. شما با آگاهی از توان و نيروی خود ميدانی را می‌گزينيد که در آن حد اکثر پيروزی را خواهيد داشت. نگذاريد ديگران با تحريک و وسوسه و شانتاژ ميدان نبرد را برای شما تعيين نمايند، درميدانی که ديگران برای شما انتخاب کرده‌اند، آنها خود برنده آن ميدان‌اند، زيرا که از امکانات خود باخبرند و اجزاء آن ميدان برای آنها کاملا آشناست.
شرکت درميدان نبرد مبارزه‌ای که در آن غريبه هستيد، و ديگری شما را به آن فرا می‌خواند، به معنی خود کشی و پذيرش شکست از قبل است.
دشمنان شما نيز آگاهند، شما مطمئن باشيد که بامشتی احمق و ناشی مواجه نيستيد. آنها تجربه سالها سرکوب، کشورداری، استفاده از امکانات تخصصی و تجربه نسل‌های گذشته را نيز دارند.
توجه داشته باشيد که دشمنان خود را صرفا درچارچوب حاکميت جمهوری اسلامی جستجو نکنيد. آنها که برای آينده سياسی کشور نقشه کشيده و چشم به سلطنت در ايران را دارند نيز با فرستادن شما به عرصه‌های نبردی که فاتحان آن شما نيزنخواهيد بود، سعی در اضمحلال نيروی شما و فرسايش حريف خود، اقتدارگرايان حاکم را دارند.
مبارزه شما وارد مرحله‌ای جديد شده است. مرحله جديد مبارزه از شما می‌طلبد که به نکات زيرتوجه نماييد.
رهبری حرکت را بدست گيريد. نگذاريد حرکات شورشی و خود انگيخته شما را در حاشيه اين جريانات قراردهد. اگر بر اثر گسترش شورش رهبری از دست شما و جريانات وابسته به شما خارج گرديد، ديگر توانايی کنترل آن را نخواهيد داشت. آنجاست که مشتی فرصت طلب و سودجو به کمک لمپن‌ها و عربده کش‌های چون شعبان بی مخ‌های زمان حرکت را به پيش خواهند برد و شما نيز از گردونه حذف خواهيد شد.
برای ادامه حرکت به سازماندهی نيازداريد. شما هنوز فاقد سازماندهی لازم برای کنترل يک حرکت اعتراضی در وسعت جامعه هستيد. سازمان‌های دانشجويی شما محدود به محيط‌های کوچک دانشگاهی است و حتی در چارچوب اين محيط‌ها هنوز نتوانسته است اکثريت قاطع دانشجويان را سازمان دهد.
بدون سازماندهی وسيع، ابتدا در تک تک واحد‌های دانشجويی و سپس هماهنگی سراسری، قادر نخواهيد بود که حرکت اجتماعی را رهبری نمائيد. شما اهداف مشخص و روشن سياسی داريد، در کنگره‌های مختلف و قطعنامه‌های گوناگون بلوغ سياسی و درک روشن خود را از حرکت دمکراتيک در جامعه ارائه داده‌ايد. گرچه اين اهداف هنوز به يک برنامه مشخص سياسی برای انتقال و گذار جامعه تبديل نشده است ولی حداقل درک لازم را دارد. اما آيا تصور می‌کنيد توده جوان جامعه که شما بايد رهبری و سازماندهی آن را برای نيل به اهداف دمکراسی در دست گيرد به روشنی به آنچه شما رسيده‌ايد آگاه است؟ خير عزيزان. اين وظيفه تاريخی شما در اين مرحله است که اين توده وسيع جوان را به آگاهی عمومی برای گذار به مرحله دمکراتيک جامعه مسلح کرده و دريک سازماندهی وسيع توده‌ای با اشکال فراگير مبارزه برعليه رهبری مرتجع نظام در ميدان مبارزه با انرژی تمام نگاه داشته و کاناليزه نماييد.
دوستان عزيز، مبارزه شما در مرحله فعلی و پذيرش اشکال مبارزه منوط به پاسخ گويی به چند سوال است. پاسخ به سوالات زير به شما کمک خواهد کرد که اشکال مناسب مبارزه و عرصه‌های پيروزمندانه نبرد را انتخاب نمائيد.
 
١. آينده حرکات خود انگيخته را که خارج از کنترل و رهبری سازمان‌های دانشجويی است چگونه ارزيابی می‌کنيد؟
٢. درصورت گسترش اين جريانات و تشويق به گسترش آن، مرحله بعدی حرکت چيست و چه برنامه مشخصی برای آن داريد؟
٣. درصورت قيام همگانی به عنوان يک احتمال و سقوط و فروپاشی رژيم آلترناتيو حاکميت چيست و شما در کجای آن قرار داريد و برنامه سياسی آلترناتيو احتمالی چيست؟
٤. تصور شما از چگونگی قيام همگانی و چگونگی شرکت در آن چيست؟ آيا ابزار لازم برای اين مرحله را فراهم کرده ايد؟
٥. ارزيابی شما ازتوان نيروهای نظام، به ويژه وابستگان اقتدارگرايان، نقش بسيج و سپاه پاسداران و باندهای مافيايی قدرت چيست؟ آيا بايد با آنها مقابله نظامی کرد؟ امکانات شما چيست؟ آيا بايد آنها را خنثی نمود؟ چه سياستی در اين زمينه ارائه می‌کنيد؟
٦. نقش و شرکت فرصت طلبان و لمپن‌های شرور در اين حرکات را چگونه ارزيابی می‌کنيد؟
٧. نقش تبليغات و جنگ روانی عوامل رژيم سابق بخصوص اشرار ساواکی را چگونه ارزيابی می‌کنيد؟
٨. چرا عناصر ساواک و رژيم سابق از اين گونه شورش‌ها حمايت می‌کنند و سعی در شدت بخشيدن به تقابل خشونت آميز (درگيری با عناصر رژيم، آتش زدن بانک‌ها و اماکن، استفاده از کوکتل مولوتف، پنجه بوکس و دشنه و غيره) می‌نمايند؟
٩. چرا عناصر ساواک و سلطنت طلب‌ها از ابتدای شکل گيری جنبش اصلاحات به شدت با اين جنبش و عناصر اصلی آن در داخل و خارج کشور دشمنی می‌ورزند، و مخالف اشکال مسالمت آميز مبارزه و مخالف شکل گيری نهادهای دمکراتيک می‌باشند؟
١٠. موضع شما در رابطه با عناصر اصلی جنبش اصلاحات، از جمله آقايان گنجی، حجاريان، محمد رضا خاتمی، جريان مجاهدين انقلاب اسلامی و نمايندگان اصلاح طلب مجلس و سايرگروه‌های هوادار جريآن اصلاحات در ايران و خارج از کشور چيست؟ چه شکل از همکاری و هماهنگی را با اين جريانات ممکن می‌بينيد؟
 
دوستان عزيز، با پاسخ گويی به اين گونه سوالات طبعا جای خود را در اين جنبش و نقش ديگران را درکنار خود و ارزيابی از نيروهای موجود و توان فکری و عملی و عرصه نبرد و مقابله با ارتجاع حاکم و وابستگان آن را در می‌يابيد.
اميدوارم شما عزيزان به دام حرکات فرسايشی نيافتاده و انرژی خود و پتانسيل جنبشی که می‌تواند تحت رهبری شما در فروپاشی استبداد دينی در ايران نقش تاريخی ايفاء نمايد را در راستای حرکت عمومی مبارزه مردم برای دمکراسی در ايران بکار گيريد.
دوستان عزيز، جنگ فرسايشی از جانب شما که هنوز فاقد سازمان‌ها و تشکل‌های سياسی لازم هستيد با رژيمی که تمامی امکانات مالی، انسانی و نظامی لازم را دارد، نبردی نابرابر است. نيروهای خود را برای حرکات مشخص و محدود به ميدان مبارزه وارد کنيد. با تدارک همه جانبه به حرکت‌های وسيع و سازمان يافته اما مشخص و محدود دست بزنيد. اگر برنامه هر روز اعتراض از قبل مشخص نباشد، ديگران با برنامه‌های خود آنچه را که شما به دنبال آن نبوده‌ايد به شما تحميل خواهند کرد.
کنترل بر حرکات اعتراضی، توجه به شعارها و بيانيه‌ها، تنظيم زمان معين برای شروع و پايان حرکت اعتراضی، محل برگزاری تحصن يا تظاهرات و هماهنگی کامل در کنترل اشکال اعتراضی، و طرد عناصر مشکوک يا ناآگاه عواملی است که رهبری شما را تامين نموده و قدرت جنبش اعتراضی شما را به حاکميت تحميل خواهد کرد و تشويقی است که به پيوستن توده‌های وسيع تری از مردم و جوانان به جنبش خواهد انجاميد.
 
يک پيشنهاد:
با تعيين روزهای معينی از قبل در تدارک اجتماعات وسيع اقدام نماييد. برای اين اجتماعات پيشنهاد می‌کنم از گروه‌های مترقی دانشجويان و محافل دانشگاهی اروپا وآمريکا دعوت به عمل آوريد. از سايرمجامع بين المللی از جمله سازمان ملل متحد، سازمان عفو بين الملل، ديده بان حقوق بشر، اتحاديه کشورهای اروپا، شخصيت‌های شناخته شده بين المللی همچون نلسون ماندلا، يا نمايندگان احزاب اروپايی و سايرکشورها دعوت کنيد در اين روزها به شما بپيوندند. تضمين کنيد که تظاهرات و اعتراضات شما مسالمت آميز و تحت کنترل کامل شماست. شرکت اين گروهها چند خاصيت دارد.
 
١- عدم خشونت در اينگونه حرکات تضمينی است برای اين گروه‌ها که از شما حمايت نموده و در اين گونه حرکات اعتراضی درکنار شما قرار گيرند.
٢. شرکت آنها در اين اعتراضات در حقيقت تضمين مسالمت آميز بودن آن است، چرا که گروه‌های فشار و اقتدارگرايان حاکم نمی‌توانند به خشونت متوسل شوند.
٣. برگزاری چنين اعتراضاتی با وجود چنين محافلی، حرکت شما را بشدت فراگير و توده‌ای خواهد کرد.
٤. وجود عناصر مترقی از کشورهای ديگر درکنار جنبش اعتراضی اصلاحات در ايران نمونه‌ای است از همکاری و همياری بين المللی و ابتکار جديد که نتايج زير را در بر خواهد داشت.
 
الف: انعکاس وسيع بين المللی و پوشش وسيع تبليغاتی در تمامی محافل بين المللي
ب: افزايش فشار بر دولت‌های خارجی از طرف اتباع خود برای فشار بر جمهوری اسلامی در جهت تسليم به خواست‌های دمکراتيک جنبش
پ: انتقال تجربه سياسی ديگر محافل دمکراتيک به جنبش ايران
ت: ممانعت از يک حرکت نظامی خارجي
ث: فراهم نمودن نظارت محافل بين المللی برای مراحل گذار بعدی، رفراندوم برای انتخابات مجلس موسسان و گذار مسالمت آميز برای انتقال قدرت و تضمين عدم فروپاشی جامعه ايران
ج: تضمين برای کنترل خشونت پس از انتقال قدرت و تضمين برای دفاع از جان و مال و ناموس عناصر رژيم و کمک به تسليم داوطلبانه آنها و تسهيل گذار به مردم سالاري
 
دوستان عزيز: اين پيشنهاد يک امر ذهنی نيست. با دعوت از گروه‌های کوچک دانشجويی شروع کنيد، از دعوت از شخصيت‌هايی چون نئوم چامسکی و رمزی کلارک شروع کنيد. خواهيد ديد که را ه جديدی را آغاز می‌کنيد، ابتکار جديدی که فقط به خاطر شرايط جديد جهانی احتمال انجام آن فراهم شده است.
شما نسل جديد زندگی هستيد. مدلهای مبارزاتی خود را انتخاب نماييد. اشکال خشونت آميز بايد به تاريخ بپيوندند. خشونت محصول تفکر ولايت فقيه و ولايت سلطنتی است. شما با همياری بين المللی کانون‌های دمکراسی واقعا موجود و محافل انسان دوست جهانی و با اراده پولادين و آرمانهای زيبای جوانی قادر خواهيد بود دمکراسی را با روش‌های انسانی و دمکراتيک بدست آوريد.

زنده و پيروز باشيد.
رضا فانی يزدی
٢٠ ژوئن ٢٠٠٣
 





[بازگشت به صفحه اول]
[iran emrooz © 1998 - 2002]         editor@iran-emrooz.de