IRAN EMROOZ (iranian political Bulletin)

در ادبيات پندآموز زبان آذري ضرب‌المثل‌هاي حكيمانه‌اي وجود دارد كه بعضي‌ها از روي ناآگاهي با عبارت عاميانه از آنان ياد مي‌كنند. ازجمله اين ضرب‌المثل‌هاي بسيارمعروف، مي‌توان به ضرب‌المثل «آنام منه كور دييب، هر گلني وور دييب» اشاره كرد كه مصداق درافشاني‌هاي آقاي خسرو رحيمي گوينده راديو پيك در فرداي پايان نمايشگاه كتاب گوتنبرك است كه از راديو پيك سوئد پخش شد. [1]
براي من كه زنداني يا مغضوب دو نظام بوده‌ام و دهه‌هاست مي‌نويسم و مي‌خوانم و ده‌ها كتاب چاپ شده و نشده و صدها مقاله انتشار يافته‌ دارم، سخنان نامبرده همانند آشي بود كه از غذاهاي پس‌مانده رستوران‌هاي كم‌مشتري با نمك و فلفل و زردچوبه زياد آن‌هم در ناف شمال اروپا پخته شده باشد، و وا اسفا كه حيرت آدمي را چنان بر مي‌انگيزد با پاي برهنه تا دهكده اوين تهران بدود. اما قبل از آن لازم است در سرزمين آزادي‌هاي خصوصي بي‌پايان مطالبي را به عرض خوانندگان و شنوندگان اين راديو برسانم:

الف) چشم كور و انتقادات ناديدني
ايشان در خطابه راديويي خود با اشاره به تمدن 6 هزار ساله ايران و با بهره‌گيري نادرست از آن همه تمدن ادعايي، فقط سخنان زهرآگيني مي‌پراكنند و متأسفانه چشم‌هاي نابينايي دارند كه نمي‌توانند تابلوي يك متري «نشر ايرانگردان» را در بالاي غرفه مورد اعتراض خود بخوانند و يا حتي نمايش كامپوتري CD «ايران كهن‌تر از تاريخ» را كه برنده جايزه سيمين ايرانشناسي جشنواره رشد و مورد تقدير محافل فرهنگي داخلي و خارجي شده است را نيز نمي‌بينند. و با وجود صنايع ظريفه ورپليكاي‌هاي موزه‌اي ايران، غرفه نشر ايرانگردان را به «دكه شنبه‌بازاري» كه خود از مظاهر فرهنگي ايران‌زمين است، تشبيه مي‌كنند. راستي كه معرفت انتقاد از آن كوشندگان آگاه است.

ب) امراض سياسي و اتهامات كليشه‌اي
يكي از سنت‌ها يا رفتار هاي زشت و غيرانساني گروهي از ايرانيان خارج از كشور، تكرار مداوم سخنان بيهوده زيادي است كه در حق ديگر ايرانيان از ايران آمده غيرمهاجر و غيرپناهنده تكرار مي‌كنند و يكي از زشت‌ترين آنها اتهام جاسوسي و يا نورچشمي دولت به هر مسافر ايراني است كه به اسب چلاق سلطنتي يا ايدئولوژيك خانم ها وآقايان سوار نمي‌شوند. چنانكه گوينده راديو پيك در حق اين شركت‌كننده چنين درافشاني كرده است كه گويا نامبرده از نورچشمي‌هاي دولت جمهوري اسلامي ايران است.
گوينده راديو پيك با وجود اينكه مجاني سخن نمي‌گويد، انتظار دارد ناشران ايراني با هزينه شخصي ولي با سليقه آقاي رحيمي غرفه بيارايند، آن‌هم نه با اخلاق و زبان خوش بلكه با زبان تهديد واتهاماتي كه در دكان هيچ عطاري پيدا نميشود.

ج) جهل عريان و دستورالعمل‌هاي سلطنتي
آقاي خسرو رحيمي و راديو پيك گوتنبرك كه صدور بيانيه مثلاً سياسي و برخي تسويه حساب‌هاي گروهي را با نقد و بررسي حضور نويسندگان و ناشران مشخص ايراني در نمايشگاه‌هاي كتاب، آگاهانه عوضي گرفته‌اند، شيپور روشنفكري و وطن‌دوستي را از سر گشادش مي‌نوازند و به مديران نمايشگاه گوتنبرك پيشنهاد مي‌كنند كه ناشران ايراني را به اجرا و انجام روش‌هاي مورد علاقه آقاي رحيمي مجبور كنند و در غير اينصورت آنان را از شركت در نمايشگاه‌هاي كتاب محروم كنند! واقعاً كه!
نكته بسيار جالب ‌توجه ديگر در سخنان گوينده راديو پيك اينست كه گويا شركت‌كننده ايراني با هدف گشت و گذار به گوتنبرك آمده است. واقعاً كه حيرت‌آور است! آقاي رحيمي حق پناهندگي خود را به حق گشت و گذار يك ايراني ديگر ترجيح مي‌دهد، در حاليكه هدف شركت‌كننده نه گشت و گذار بلكه معرفي فرهنگ ايران و توسعه بازارهاي فرهنگي ايران در خارج از كشور است.

د) برخي پاسخ‌هاي ضروري
1ـ آقاي خسرو رحيمي، من دكتر مهندس حسن زنده‌دل؛ محقق، نويسنده، روزنامه‌نگار و مدير نشر ايرانگردان نماينده خودم هستم نه حكومت ايران و نه ناشران ايراني و خوشبختانه يا متاسفانه نه‌تنها نورچشمي جمهوري اسلامي نيز نيستم بلكه گرفتاري‌هاي فراوان كاري و اجتماعي هم در ايران دارم كه انواعي از شماها به خاطر انواعي از آنها به درست يا به غلط ترك ديار كرده ايد.
2ـ شما براي كمتر از صدكرون بهاء بليط نمايشگاه كتاب اعتراض جانانه داريد ولي من براي هزاران كرون هزينه سفر و شركت در نمايشگاه هدف‌هاي مشخصي دارم كه متأسفانه شما قادر به درك آن نبوده ايد و يا نيستيد.
3ـ من 50 سال است كه در ايران زندگي و كار پژوهشي و فرهنگي مي‌كنم و با هدف‌هاي توسعه بازارهاي فرهنگي ده‌ها بار در نمايشگاه‌هاي بين‌المللي شركت كرده‌ام و از گشت و گذار و ديدار دوستان و ايرانيان خردمند و مهاجران رنج‌كشيده لذت وافر مي‌برم.
4ـ شخص من و كارهايي كه انجام داده و انتشار داده‌ام بخش كوچكي از آبروي فرهنگي ايران هستم و با كارهاي بي‌آبروي شما چيزي از من و فرهنگ ايران كاسته نمي‌شود.
5ـ سخنان شما، مرا به ياد پاورقي‌ها و رنگين‌نامه‌هاي دوران خودكامه گذشته مي‌اندازد و براستي كه ارزشي براي من ندارد. يادداشتي كه نوشتم مِن‌باب پاسخ به ابهامات احتمالي در افكار عمومي ايرانيان فهيم مقيم گوتنبرك و شنوندگان محترم راديو پيك است.لطفاً اصلاً به خودتان نگيريد.
به اميد روزي كه ايرانيان با همه اختلاف‌ نظرها به قواعد بازي‌هاي شناخته شده جوامع مدني احترام بگذارند و به جاي تخريب يكديگر در نقد يكديگر و همكاري‌هاي مشترك بكوشند.

حسن زنده‌دل
گوتنبرك24 سپتامبر 2002
-------------------------------------------
[1] : يادداشت فوق به راديو پيك فاكس شد و تلفني تاكيد شد كه در همان برنامه خوانده شود ولي متاسفانه خوانده نشد وناگزير به چاپ سپرده ميشود.
گزارش مفصل نمايشگاه هاي كتاب گوتنبرك و فرانكفورت متعاقبا ارسال خواهد شد.