”از آميب تا اينشتن يك گام بيش نيست. كار هردو آزمايش و خطا است. تنها آميب از خطا نفرت دارد چرا كه با ارتكاب خطا جانش را از دست می‌دهد. برعكس اينشتن می‌داند كه ما تنها از خطايمان می‌توانيم بياموزيم و او برای آزمايش‌های جديد به قصد كشف خطاها از هيچ كوششی دريغ نمی‌كند. كاری كه آميب نمی‌تواند انجام دهد. زيرا كه اين مستلزم داشتن ديدی انتقادی از خود است. اين بزرگترين فضيلتی است كه زبان در اختيار انسان می‌گذارد. به عقيده من زبان صلح بين انسان‌ها را تامين می‌كند.“
كارل پوپر