مدتها بود كه در فرهنگ رسمي جمهوري اسلامي از روسپي‌گري سخني به ميان نمي آمد. اما بر اساس يك گزارش رسمي در ايران سيصد هزار روسپي وجود دارد. اكنون روزنامه ها هم به بحث در اين مورد پرداخته اند. رئيس اداره فرهنگ تهران مي گويد كه از سال 1988 تا بحال تعداد روسپيان در ميان دانش آموزان 6 برابر شده است. روي آوردن زنان جوان به خيابان ها اغلب به علت فقر، ازدواج هاي ناموفق و يا فشار هاي خانواده ها صورت مي گيرد. آنان در محل هاي بخصوصي در شمال پايتخت با چادر و يا روسري ظاهرا منتظر تاكسي مي ايستند ولي در واقع در انتظار مشتري هستند. دو مركز ديگر سكس تجاري شهرهاي مذهبي مشهد و قم هستند.

 

ازدواج موقت در "خانه هاي عفاف"
اخيرا دادستان عبدالنبي نمازي اعلام نمود كه "پليس به آساني قادر است كه همه‌ي اين زن‌ها را جمع ‌آوري نمايد". وي البته توضيح داد كه چرا پليس به اين كار دست نمي‌زند: "مسئله اين است كه در آن صورت آدم نمي داند كه بايد با آن ها چه بكند و آنان را در كجا جاي بدهد." اكنون به عنوان راه حل طرح "خانه‌هاي عفاف" مطرح گرديده كه در آن ها ازدواج هاي موقت تحت نظارت دولت صورت خواهد گرفت. چنين ازدواجي كه "صيغه" ناميده مي شود و براي چند سال، چند ماه ، چند هفته و يا حتي چند ساعت منعقد مي گردد، در مذهب شيعه امكان پذير است. البته اين نوع ازدواج شهرت خوبي ندارد ولي بسياري از مردان، بخصوص در مسافرت ها مدارك ازدواج موقتشان را همراه خود حمل مي كنند.  داماد در اين مورد به عروس مبلغي را مي پردازد. وي تا وقتي كه بچه اي در كار نباشد تعهد ديگري نخواهد داشت.
پيشنهاد اين طرح از سوي معاون وزارت كشور خانم اشرف بروجردي و همچنين شخصيتي چون آيت الله موسوي بجنوردي مورد پشتيباني قرار گرفته است. وي از "وضعيت اضطراري جامعه" سخن به ميان آورده و ايده ي خانه هاي عفاف را "واقع‌گرايي و انطباق با شرع" ناميده است. در اين خانه‌ها قرار است زنان و مردان طالب آنان مورد معاينه پزشكي قرار گرفته و وسايل جلوگيري به آن ها داده شده و سپس به هتل ها فرستاده شوند. حتي قرار است كه در شرايط ضروري براي كورتاژ هم فكري شود.

توهين به زن
در اين ميان اما امكان متحقق شدن اين طرح كم شده است. قوه قضائيه اين طرح را به اين دليل كه  مخالف با اخلاقيات و مغاير با ارزش‌هاي خانواده است، رد نموده است. طبق نظر "شوراي فرهنگي زنان" كه يك گروه ليبرال فمينيستي اسلامي مي باشد، خانه عفاف نام مزورانه و به سختي قابل استتار روسپي گري مي باشد. خانم شهربانو اماني، نماينده مجلس آن را "توهين به زنان" اعلام نموده است. منتقدان ديگر كه در ميان آنان روحانيوني نيز وجود دارند طرح خانه هاي عفاف را چيز ديگري بجز روسپي خانه‌هايي با مجوز دولتي نمي دانند. به نظر آنان امكان سكونت در اين خانه ها مي تواند براي دختران فراري و يا زنان آزاد شده از زندان ها محركي براي روي آوردن به روسپي‌گري باشد.

صحنه روسپي گري امروز ديگر تنها خيابان ها نيست. بسياري از رانندگان تاكسي آدرس هايي را در اين مورد سراغ دارند. روسپي هاي لوكس روابط گرانشان را از طريق تلفن موبايل برقرار مي سازند. در زير لايه ي جامعه ي متظاهر به اسلامي، روسپي گري همانند اعتياد، رشوه خواري و بزهكاري حضور فعال دارد.