| [بازگشت به صفحه اول] |
ايران امروز
|
|
بلوغ تحسينانگيز جنبش
دانشجويی ايران
به مناسسبت انتشار
نامه سرگشاده دفتر تحكيم وحدت به دبيركل سازمان ملل متحد
محسن حيدريان چهارشنبه ١٨ تير ١٣٨٢ هدف از سركوب خشونت آميز حركتهای اخير دانشجويی و دستگيريها و فشارهای بيرحمانه و عدم اجازه برگزاری مراسم ١٨ تير، خاموش كردن صدای جنبش دانشجويی و نيز چند پاره كردن صفوف اين جنبش و بويژه راندن بخشی از بازيگران اين جنبش بسوی نمايشات خشونت آميز و پراكنده خيابانی بود. اما درست در چنين شرايطی و در آستانه ١٨ تيرماه انتشار نامه سرگشاده تشكلهای سراسری دانشجويی كشور به دبير كل سازمان ملل متحد نه تنها صفوف اين جنبش را در عرض متحدتر كرد بلكه انديشهها و مطالبات آنرا در عمق راديكالتر و عقلايیتر كرد و نيز ظرفيت تماس آن با خواستهای اقشار گوناگون كشور گستردهتر و ميدان مانور آن در افكار عمومی جهان را رساتر كرد. اين نامه بويژه بر خصلت مسالمت جويانه جنبش دانشجويی تاكيد میورزد و خواست اقتدارگريان برای كشاندن دانشجويان به زدو خوردهای خشونت آميز را سلب میكند. دفتر تحكيم وحدت كه بيش از يك ميليون دانشجوی ايرانی را در تشكلهای سراسری خود نمايندگی میكند و نيرومندترين و كارآمدترين تشكل صنفی و اجتماعی كشور است ، در نامه سرگشاده اخير خود، وارد دوران تازهای میگردد كه از اهميت بزرگی در تحولات سياسی ايران برخوردار است. اين نامه آگاهی و بلوغ فكری و سياسی جنبش دانشجويی ايران و برآمد سياسی آن در مسير تحول بنيادی كشور را به گونهای درخشان جلوه ميدهد. اما اهميت اين نامه سرگشاده به مراتب از اين نيز بيشتر است. محتوی ، كلام سياسی و نوع نگاه و ادبيات و نيز مطالبات و فرمولبنديهای اين نامه نشانه رويكرد و نقطه عطف تازهای در جنبش دانشجويی ايران و نيز روندهای سياسی دمكراتيك در ايران امروز است. در اين نامه سرگشاده مهمترين مسايل كشور با زبانی دمكراتيك تحليل شده و گوهر مطالبات جنبش دمكراتيك ايران به شكل منسجم و منطقی و نيز با بيانی مسالمت جويانه اما صريح فرمولبندی شده است. دانشجويان در اين نامه سرگشاده الگوی سياسی تازهای را به نمايش میگذارند. اين الگو از آن جهت مدرن و دمكراتيك است كه نقد راديكال حكومت و قدرت سياسی ايران را از خشونت سياسی و نيز انتخاب هرج و مرج و عوامفريبی سياسی تفكيك میكند. رويكرد دانشجويان نه تنها كاملا سياسی است بلكه سياستی مبتنی بر انتخاب رفتار و كلام سياسی مسالمت آميز و عقل گرايانه و تجدد طلبانه است. دانشجويان با زبانی صريح رفتار و كارنامه ٢٥ ساله جمهوری اسلامی را همچون يك «آپارتايد سياسی» و مبتنی بر ايجاد شكاف و تبعيض آشكار ميان شهروندان توصيف میكنند و با نمونههای مثال زدنی و محكمه پسند در مراجع جهانی و حقوق بشری آنرا شجاعانه اثبات نيز میكنند. مطالبات جنبش دانشجويی و بويژه طرح خواست جدايی دين از دولت در تاريخ اين جنبش و نيز جنبشهای سياسی مردمی و گسترده ايران هرگز تا اين حد دمكراتيك و سازگار با ميثاق جهانی حقوق بشر نبوده است. مطالبه حق حاكميت ملت و حقوق شهروندی و آزادی و دمكراسی كه روح و انسجام درونی اين بيانه را تشكيل ميدهد، نشانه گفتمان دمكراتيك و مدرن جنبش دانشجويی كشور است. نامه سرگشاده دانشجويان و رفتار شجاعانه و در عين مسالمت جويانه آنان از سيمای اقتدار گرايان جمهوری اسلامی در اذهان عمومی ايران و جهان پرده بر ميدارد. بيانيههای اخير جنبش دانشجويی كه دور تازه آن بر فروپاشی رژيم صدام آغاز شد و اينك با نامه سرگشاده به كوفی عنان به قوام تازهای رسيده است ، حكايت از بلوغ فكری و فرهنگ و انديشه سياسی منسجم جنبش دانشجويی ايران دارد. بلوغ و تجربهای كه بدون ترديد چند سر و گردن از انواع هوچی گرايان حكومتی و نيز برخی از نيروهای افراطی خارج از كشور فراتر است. رويكرد جنبش دانشجويی بازتاب ذهنيت پويا و دمكراتيك نسلی است كه فارغ از حكومت دينی و رفتار ايدئولوژيك راه خود به پيش را به جلو میگشايد. راهی كه از يكسو مستقل از جناحهای سياسی حكومت و از سوی ديگر در مسير تحول بنيادی و مسالمت آميز ايران بسوی دمكراسی ، آزادی و تجدد است. |
| [iran emrooz © 1998 - 2002] editor@iran-emrooz.de |