ايران امروز

• يعنی يك عقلانيت ديگر.
•• بله، كاملا.

• و اگر اين طور نشود.
•• وضع روزبه روز بدتر می‌شود در جهان به كلی منزوی می‌شويم. روز به روز سخت‌تر می‌شود. آن وقت فقط آمريكا نيست كه به ما صدمه می‌زند،خارجی‌های ديگر هم به خاطر آمريكا از ما دوری می‌كنند.

• حالا چشم انداز را چطور می‌بينيد.
•• بنده دوست دارم هميشه چشم اندازهای خوشايند را ببينم و ترسيم كنم، نه نامطلوب را. ما بايد سعی كنيم راه حل پيداكنيم. ياد حرف يك دوست ژاپنی در پاريس افتادم. او می‌گفت: من قبول دارم كه آمريكا يك گاو وحشی است. منتها شما شاخ اورا گرفته و با او طرف شده ايد ما پستانش را و به خوبی او را می‌دوشيم. كلی هم از آمريكا استفاده می‌بريم.

• ما به پستان اين گاو می‌رسيم؟
•• اگر عاقل باشيم چرا نه. يك چينی به من گفت ما از ١١ سپتامبر تاكنون بيش از ٥٠ سال گذشته از آمريكا سود برده‌ايم. اين طرفش هم هست، ما آن را فراموش كرده‌ايم. در يك حالت بسته ايدئولوژيك قرار گرفته‌ايم و بدون توجه به مصالح ملی‌مان داريم همين طور لجبازی را ادامه می‌دهيم. مصالح ملی ما ايجاب می‌كند كه به سياست خارجی مان توجه كنيم. استراتژی معقول اين است كه ما هم مسائل منطقه را در نظر بگيريم هم سود خودمان را.
ما هرچه يار داشتيم كشتيم. از يارها دوری كرديم. ما نمی‌توانيم تك و تنها قواعد بازی دنيا را به هم بزنيم، آن هم در يك امر جهانی كه يك طرفش بزرگ‌ترين قدرت جهانی است. ما هی تنهايی داد می‌زنيم، معلوم است صدمه می‌خوريم.

• اين حرف‌های شما به معنی آن است كه طراحی سياست خارجی ما بايد تغييرات اساسی بكند، سياست داخلی ما بايد تغيير بكند... خود شما اگر بخواهيد از فردا اين كارها را بكنيد از كجا شروع می‌كنيد؟
•• بنده اين حرف كه می‌زنم خطاب به كل ملت ايران است نه به يك جناح. اصلاح طلب و محافظه كار. اسلامی سرسخت و سكولار. چپ و راست. ما بايد سر يك ميز بنشنيم و حرف بزنيم. ما بايد رابطه با آمريكا و اسرائيل را در دانشگاه‌ها مطرح كنيم.

• ميزبان اين بحث‌ها بايد چه كسی باشد؟
•• البته دولت بايد كمك كند. بايد بگوييم آقای خاتمی شما كه آدم مصلحی هستی، دموكرات هستی، اين بحث را باز كن.

• و اگر ايشان نتواند...
•• او خودش بهتر از هر كسی مشكلات را می‌داند. او بهتر از هر كسی می‌داند ادامه اين وضع برای ما هيچ مطلوب نيست و بايد يك جوری از اين وضع بيرون بياييم تا مصالح ملی و آبرو و عزت ملی ما حفظ شود. پريشب در مهمانی آقای مسجد جامعی به خاطر جشنواره مطبوعات، آقای مسجد جامعی سرميز شام به من گفت اين آقا كه پهلوی شماست از قضات مهم است. من هم گفتم به به چه آخوند خوش‌تيپی. شما را شمر كرده‌اند ولی به نظر نمی‌آيد كه شمر باشيد. بعد گفتم: می‌دانی اين آقای مسجد جامعی و كارهای او در زمينه فرهنگ و هنر و كتاب و تاليفات شما را نجات داده. گفت: چطور مگر؟ برايش مثال زدم. گفتم در كاشان، ما بچه كه بوديم، چند تا زن زشت بودند كه به آنها می‌گفتند "عروس مقبول كن". هر وقت عروس وجاهتی نداشت خانواده عروس اين چند زن را دعوت می‌كردند و كنار عروس می‌نشاندند. داماد تا وارد می‌شد، نگاهش به آن خانم‌ها كه می‌خورد می‌ديد خانم خودش از همه خوشگل‌تر است.

• ببخشيد اين تعريف آقای مسجد جامعی بود،...
•• بله، بله. گفتم كاری كه آقای مسجد جامعی می‌كند عروس خوشگل كن است. ما می‌توانيم در خارج می‌توانيم بگوييم آقا ايران امسال اينقدر كتاب داشته. اين الان تنها نفس كش آقای خاتمی است.
از طرف ديگر آقای خاتمی الان مهم‌ترين حفاظ استقلال ماست. بوش به ما حمله نمی‌كند، چون آقای خاتمی رئيس جمهور منتخب ٢٤ ميليون نفر است. حالا اين بی انصافی است كه دست راستی‌ها و محافظه‌كاران هم اين مسئله را می‌دانند ولی با بی انصافی هرچه تمام‌تر وقتی هم صحبت از استعفای ايشان می‌شود می‌گويند خوارج و اين حرف‌ها.
می گويند بمان تا ما هر كاری خواستيم بكنيم. توی سرت همه تان بزنيم. بمان.

• در درازمدت اين روش می‌تواند ادامه پيدا كند؟
•• نه. در همان مهمانی آن آقای قاضی، بعد از صحبت‌های من گفت ما بايد با هم حرف بزنيم. گفتم می‌خواهی بگويی جمهوری اسلامی هدف‌های عاليه دارد؟ خيلی عالی‌؟ من قبول دارم. ولی هدف عالی هزينه دارد. وقتی شما می‌خواهيد تك و تنها در جهان با اسرائيل طرف بشويد و تنها كشوری هستيد كه از محو اسرائيل حرف می‌زنيد، آن وقت ديگر نبايد مرتب روزنامه نويس را بازداشت كنی. نبايد زندان‌هايت پر ازآدم‌های بی گناه يا به كلی محاكمه نشده باشد. بايد به كلی رفتار ديگری داشته باشيد. نبايد نقطه ضعف به دنيا بدهيد. هم می‌خواهيد نقطه ضعف بدهيد، هم حرف تند بزنيد؟
اين هم از رسانه‌های ما. من روزنامه‌ها و رسانه‌های كشورهايی را كه با جنگ مخالف بودند ديدم. فرانسه سرسخت‌ترين مخالف جنگ بود. ولی شما روزنامه‌های يوميه فرانسه را ببينيد. دقيق‌ترين اخبار جنگ را دادند. ولی بعضی از روزنامه‌های ما و راديوتلويزيون ما فقط اخبار يك طرفه دادند. طوری كه مردم يك مرتبه با بهت تمام ديدند كه جنگ تمام و صدام و قوايش نابود شد.
بغداد را چنان دژ تسخير ناپذيری نشان داده بودند و گارد رياست جمهوری را كه مردم خيال می‌كردند جنگ ماه‌ها ادامه دارد.

• مردم اصلا سرنگونی مجسمه صدام را نديدند.
•• همين. چرا بايد اين طور باشد. در همين تلويزيون يك افسری داشت اوضاع جنگ را توضيح می‌داد، چندبار گفت عراق می‌توانست اينجا موفق بشود اما، "متاسفانه" اشتباه كرد. متاسفانه! آقا داشت برای سقوط صدام گريه می‌كرد. چرا بايد اين طوری باشد؟ مگر نمی‌دانند كه مردم ايران در اين هشت سال جنگ چه كشيدند مگر شورای امنيت ملی روز اول جنگ اعلان بی طرفی ما را نگفت!

• شنيديد گورهای دسته جمعی بچه‌های ما در آنجا كشف شد؟
•• بله، آقا ما با جنگی كه سازمان ملل تاييد نكند مخالفيم، اما با واقعيت كه نمی‌توانيم مخالفت كنيم. يكی می‌گفت چرا صدام مقاومت نكرد. گفتم می‌خواستی مقاومت كند كه چه بشود. گفت: می‌شد قهرمان مردم عرب مثل ناصر و مثل مصدق.
گفتم: تف به رويت بيايد كه صدام را می‌گذاری كنار مصدق. آدمی را كه عمری ظلم و آدم كشی كرده می‌گذاری كنار كسی كه عمری مبارزه كرده؟ چرا؟ برای اينكه راديو تلويزيون مردم را گمراه كرده بود. فكر می‌كردند دارد مقاومت می‌كند. نمی‌دانستند ارتشی كه ريشه مردمی ندارد پوك است و با مختصر حمله‌ای نابود می‌شود. هفته اولش هم زيادی بود. مردم مقاومت كردند، اما نه به خاطر صدام. چرا نمی‌خواهی بپذيری كه بعد از سی سال ظلم و آدم كشی صدام، امروز مردم عراق از رفتن صدام خوشحالند. ولی خبر اول شما می‌شود ضد آمريكا؟ بابا آخر عقل داشته باشيد. مگر در زمان جنگ جهانی دوم وقتی رضاشاه رفت و نيروهای انگليس و روس به ايران آمدند، مردم خوشحال نشدند؟ تازه رضاشاه يك صدم جنايات صدام را كه نكرده بود هيچ كارهای مفيدی هم كرده بود. ولی آن موقع كسی از آنچه رضاشاه ساخته بود ياد نكرد. همه ياد مدرس و فرخی يزدی و دكتر ارانی بودند. همه از رفتن ديكتاتور خوشحال بودند. البته كه مردم طرفدار متفقين نبودند ولی از شريك ديكتاتور هم راحت شده بودند. انصاف داشته باشيد.

[بازگشت به صفحه اول]