ايران امروز

مگرخطای جمشيد چه بود؟ آنچنانكه فرزانه توس ، شرح و بسط می‌دهد؛ جمشيد به سبب غرور و «برتری طلبي» از آنهمه خدمتی كه كرده بود، خود را در جای خدا می‌نشاند و به شراكت او و از جانب او بر مردم حكم می‌راند. در اينجا بود كه او گرفتار آن عاقبت و عقوبت می‌شود و با خود مردم كشورش را نيز به هلاكت و فلاكت انداخت. شرك مگر چه عامل مخرب و ويروس كشنده‌ای است كه هم در اسطوره‌های ايرانی و هم در معارف اسلامی چنين بد و مذموم و گناه عظيمی بشمار می‌رود كه با وجود آن هر خدمتی به يكباره به خرابی مبدل می‌شود. و ايكاش معنی شرك را می‌دانستيم؟ و می‌فهميديم كه چگونه شرك بر اثر برتری‌طلبی ، خرابی و نابودی به بار می‌آورد؟

ايكاش به ضحاك فكر می‌كرديم ، به ضحاكی كه نتيجه شرك است و اهريمن كه معلم اوست. ايكاش می‌دانستيم مارهايی كه بر دوش ضحاك رستند به معنی چيست؟ مارهای وسوسه انگيز دستگاه‌های تبليغاتی حكومت‌های دغلكار و دروغزنی كه مغز مردم ساده انديش به ويژه مغز جوانان جامعه را می‌خورند تا زندگی شيطانی او را چند صباحی بيشتر كنند.
و ايكاش به كاوه آهنگر و قيامش و لباس چرمين و درفشش فكر می‌كرديم. چنين قيامی است كه مردمی است و چنين درفشی است كه مظهر آرمانهای اجتماعی است. انقلابی كه «به فرمان» و «به فتوا» و به «تحريكات سياسی» اين و آن صورت گيرد، انقلاب نيست بلكه فتنه و عصيانی هرج و مرج برانگيز است. درحاليكه قيام اسطوره‌ای كاوه يك حركت اجتماعی سالم و تحول ساز بود. كاوه قدرت‌طلب نبود بلكه آزادی خواهی بود اصلاح طلب كه هرگز بقدرت نزديك نشد.
انگيزه‌های انقلاب اگر خود جوش و برای حق طلبی و آزادی خواهی و عدالت نباشد، همچنين اگر ريشه مردمی نداشته باشد، نهايت به هرج و مرج مبدل می‌شود. بهمين خاطر قيام كاوه طغيانی جاه طلبانه نبود، چه ، او بيشتر تلاشگری بود كه بيش از هرچيز به نظم قانون و وحدت قومهای ايرانی بها می‌داد. از اين نظر او آگاهانه در شكل گيری قدرت دخالت نكرد كه او برای اينكار فريدونی در پيش روی الگو داشت. فريدونی كه پيشتر در آن ايامی كه نزد استاد خويش در كوه بسر می‌برد، برای اينكار تربيت شده بود و تعليمات لازم را فرا گرفته بود! فريدون آن مبارز مدبری است كه به كودكی از شير «گاو برمايه» پرورش يافته و به جوانی در البرز كوه در خدمت و تربيت استادی دانا و پيری آگاه به دانش و برومندی رشد و كمال گرفته است. «گاو برمايه» همان مائده پاك يا منبع معاش (توليدات اقتصادي) سالمی است كه ضحاك تا آنرا از بين نبرد آسوده نگشت.
ايكاش ما نيز امروز به اين نابودكنندگان اقتصاد جامعه فكر می‌كرديم و آنها را می‌شناختيم . ايكاش قدری به فريدون فكر می‌كرديم ، به فريدونی كه خود الگوی آزادی‌خواهی و مبارزات مردمی است و به كاوه كه چرا در شكل‌گيری قدرت دخالت نكرد. كاوه آهنگر و فريدون ِ اسطوره‌های ايرانی با انقلابيون امروزی ما بالكل فرق دارند و شايد هم به سبب همين فرقهاست كه تلاش‌های ما امروز بجايی نمی‌رسد.

ايكاش كمی هم به ضحاك فكر می‌كرديم؟ ضحاك پس ارتكاب آن همه ظلم و جنايت ، اعدام انقلابی نمی‌شود بلكه فريدون او را در كوه البرز به بند می‌كشد. چرا كه ضحاك نه يك فرد است كه انديشه‌ای است خطرناك كه بايد مهار شود.

ايكاش به ايرج فكر می‌كرديم ، ايرجی كه ايران از او نام گرفت. به تورج كه توران و سرزمينهای ترك‌نشين خاوری به او سپرده شد و سلم ، كه سرزمين‌های باختری را گرفت.

ايكاش می‌دانستيم كه به چه سبب ميان آن برادران اختلاف افتاد و چه شد كه سلم و تور باهم يكی شدند تا اين ديگر برادر، يعنی ايرج و كشورش ايران را از صفحه گيتی براندازند.

ايكاش كمی هم به دشمنان ايران فكر می‌كرديم كه امروز نمايندگان سلم و تورش در شرق و غرب عالم در كمين نشسته‌اند تا فتنه‌ای ديگر و كشتاری ديگر و ويرانگری‌‌های تازه‌تری بپا كنند.

و ايكاش به ايران و به مردم خسته و از توان افتاده‌اش بينديشيم كه چگونه باری بر دوش يكديگر شده‌اند و اينك بيش از دشمنان خارجی‌شان ، خود به يكديگر ضربه می‌زنند.

ايكاش در اين روزهای نوروزی «عهد نخستين» را به ياد می‌آورديم و كبر و برتری طلبی را از دل می‌زدوديم و با مهرورزی و خردگرايی بذر عشق می‌كاشتيم و شاهد پرورشش می‌بوديم!

اميد آنكه ما ايرانيان ، بتوانيم به مفاهيم حقيقی آيين نياكانمان از روی خرد بينديشيم و با دگرگونی طبيعت و نو شدن حيات ، فصل جديدی از دفتر زندگی روحی و اجتماعی خود آغاز كنيم.
 
هميشه سبز باشيد،
نوروزتان مبارك
حسين ميرمبينی

[بازگشت به صفحه اول]