iran emrooz (ايران امروز)

اكنون پنج هفته به سالگرد ١٨ تير باقی مانده است و سازمان‌های سياسی و گروه‌های دانشجويی داخل كشور به تدارك بزرگداشت اين روز تاريخی افتاده‌اند تا شايد بتوانند آن را به صحنه بروز يكی از بزرگترين تظاهرات سياسی سال‌های اخير تبديل كنند. آنان برای موفقيت اين عمل سياسی چشم به حمايت ايرانيان آزاديخواه و نيروهای سياسی خارج كشور دوخته اند، و در برابر موج سركوبی كه پيش از آن شروع شده و به احتمال زياد تا رسيدن آن روز تشديد خواهد شد انتظار همياری دارند.

جبهه دموكراتيك ايران (به رهبری حشمت الله طبرزدی) از چند هفته پيش فراخوانی برای شركت عمومی مردم در اين تظاهرات صادر كرده و هم زمان با آن خواستار تشكيل يك شورای ائتلاف متشكل از همه نيروهای آزادی خواه و دموكرات شده است. اين جبهه هم چنين شعار رفراندوم را به عنوان شعار اصلی اين تظاهرات برگزيده است و از طريق "پيك‌های رفراندوم" آن را در مدارس كشور نيز تبليغ می‌كند. پيك‌های رفراندوم دانش آموزانی هستند كه در مدرسه و محله و خانواده خود از طريق شعارنويسی ، تبليغ و توصيه به گسترش شعار رفراندوم و تظاهرات ١٨ تير مشغولند.

اين حركت البته از ديد مقامات جمهوری اسلامی پنهان نمانده است و چندين تن از اعضای اين تشكل در دو سه هفته اخير در تهران و شهرستان‌ها دستگير شده‌اند. علاوه بر آنان ، تعداد زيادی از دانشجويان فعال در انجمن‌های دانشجويی به زندان افتاده‌اند. چند روز پيش خبر رسيد كه رامين ناصح ، رهبر حزب آينده سازان ايران نيز در اهواز بازداشت و به دادگاه انقلاب برده شده است. به نوشته شاخه تهران اين حزب ، "در حالی كه خود را برای هرچه با شكوه‌تر برگزارشدن سالگرد ١٨ تير آماده می‌كرديم ، دستی از آستين ديكتاتور بيرون آمد و زخمی ديگر به بدنه نحيف آزادی خواهان وارد كرد..."

حزب آينده سازان ايران يك سال و نيم پيش در اهواز (و در ابتدا به نام سازمان پيشگامان آزادی ملت ايران) تاسيس شده و رامين ناصح دبير كل آن است. در اين مدت كوتاه ، اين حزب در چندين شهر ديگر ايران و از جمله تهران گسترش يافته و سازمان دانش آموزی خود را نيز برپا كرده است. اين حزب وابسته به جبهه ملی ايران است و آقای ناصح در عين حال سخنگوی جبهه ملی در خوزستان نيز هست. نامبرده خود نوشته‌های تحقيقی و تحليلی متعددی در مورد مسايل سياسی ايران نگاشته و در نشريات حزبی و مطبوعات ديگر و پايگاه اينترنتی خود (http://raminnaseh.persianblog.com) پخش كرده است. مهمتر از همه اين كه آقای ناصح متولد ١٣٦٠ است و بيش از ٢٢ سال ندارد.

حماسه تظاهرات وسيع پس از سركوب ١٨ تير را دانشجويان آفريدند و اكنون نيز نيروهای جوان كشور در تدارك بزرگداشت هر چه وسيعتر اين روز هستند و هزينه‌های آن را هم پيشاپيش می‌پردازند. آقای ناصح را دو روز پس از دستگيری با غل و زنجير به دادگاه انقلاب برده اند، و دسگيرشدگان جبهه دموكراتيك و دانشجويانی كه پس از فاجعه ١٨ تير هنوز در زندان به سر می‌برند بارها شكنجه شده‌اند. ولی اين نيروهای جوان عليرغم خطرهای بزرگی كه آنان را تهديد می‌كند و در حالی كه زير تيغ استبداد به سر می‌برند با شجاعت تمام عليه استبداد مذهبی حاكم برخاسته‌اند و رهبری جنبش آزادی خواهانه و دموكراتيك مردم ايران را به عهده گرفته‌اند.

اين نيروها هم چنين ارزش‌های مردم سالاری عرفی ، صلح ، حقوق بشر و نفی خشونت را پذيرفته‌اند و خود را بدان متعهد كرده‌اند. برای نمونه ، هم جبهه دموكراتيك و هم حزب آينده سازان در برنامه‌ها و آرمان‌های خود پيشرفته‌ترين آرمان‌های دموكراتيك را گنجانده‌اند. علاوه بر اين ، آقای ناصح و حزب آينده سازان ، و هم چنين چند تن از رهبران جبهه دموكراتيك از امضاكنندگان اوليه منشور ٨١ بوده‌اند و خود را به اصول آن متعهد می‌دانند. چند هفته پيش ، در يك ميز گرد راديويی در مورد مجازات اعدام كه نگارنده با آقای طبرزدی شركت داشت ، نامبرده يكی از مترقی‌ترين ديدگاه‌ها در مورد فلسفه مجازات را مطرح می‌كرد كه نه فقط نفی اعدام را در برداشت و بلكه كليت نظام كيفری زندان را نيز مورد سئوال قرار می‌داد.

البته تنها نيروهای جوان (به لحاظ سنی) نيستند كه در نوك مبارزات سياسی ضد استبداد مذهبی قرار گرفته‌اند. از نسل‌های پيشين ، ما افرادی مانند اكبر گنجی و عباس اميرانتظام را نيز داريم كه عليرغم بهای سنگينی كه به خاطر انديشه‌ها و كردارهای آزاديخواهانه خود در زندان‌های رژيم جمهوری اسلامی پرداخته‌اند هم چنان بر مخالفت خود با اين رژيم فسادپرور پابرجا مانده‌اند و با صدور مانيفست و بيانيه بر لزوم تشكيل يك بديل دموكراتيك و عرفی در برابر آن تاكيد می‌ورزند. اكنون در داخل كشور ائتلاف نانبشته‌ای شكل گرفته است كه از يك سو گنجی و اميرانتظام و باطبی و محمدی و فخرآور و ده‌ها دانش جوی زندانی ديگر را در بر می‌گيرد و از سوی ديگر خيل عظيم جوانان و دانشجويان (زن و مرد) برگشته از جمهوری اسلامی و نااميد از اصلاح طلبان حكومتی ، و سازمان‌های برخاسته از اين نيروها مانند جبهه دموكراتيك و حزب آينده سازان ايران ، كه خود را برای بزرگداشت ١٨ تير آماده می‌كنند. و اين "ائتلاف " اكنون رهبری مبارزات دموكراتيك مردم ايران را به عهده گرفته است.

تدارك تظاهرات ١٨ تير اكنون در دستور كار غالب اين نيروها است. آنان اميدوارند بتوانند با بسيج بيشترين نيروی ممكن از اين فرصت تاريخی برای بيان خواست‌های دموكراتيك مردم بهره بگيرند، به رژيم جمهوری اسلامی يك "نه" مثبت (پس از "نه " منفی ٩ اسفند) بگويند، و به جهانيان نشان دهند كه جنبش آزاديخواهانه مردم ايران زنده و فعال است و توانايی به دست گرفتن اختيار خود بدون دخالت خارجی را دارد. آنان هم چنين انتظار دارند كه خيل عظيم ايرانيان خارج كشور كه از گزند گزمه‌های جمهوری اسلامی در امانند و امكانات به مراتب بيشتری در اختيار دارند به كمك آنان بشتابند و صدای مظلوميت و حقانيت آنان را به گوش جهانيان برسانند.

در تارخچند ساله اخير ايران ، دو روز تاريخی مهم ثبت شده است. يكم آذر كه سالروز قتل فروهرها است و پس از آن به قتل چند آزادی خواه ديگر منجر شد يكی از اين دو روز است. دومين آن‌ها ١٨ تير است. سال گذشته ، روز يكم آذر، ايران شاهد يكی از بزرگترين تظاهرات سياسی سال‌های اخير بود. در آنروز در تهران و چندين شهر بزرگ ديگر ده‌ها هزار نفر به خيابان‌ها ريختند و در ادامه تظاهراتی كه از يكی دو هفته پيشتر در اعتراض به صدور حكم قتل‌هاشم آغاجری صادر شده بود شعار آزادی و نفی استبداد را سر دادند. اكنون و در فاصله بيش از شش ماه كه از آن هنگام می‌گذرد تحولات شتابان داخلی و خارجی فضای سياسی ايران را دگرگون كرده و ادامه و تشديد سياست سركوب از سوی جمهوری اسلامی نفرت و خشم عمومی را افزايش داده است. در اين شرايط اگر نيروهای سياسی مخالف جمهوری اسلامی در داخل و خارج كشور به صورت هماهنگ برای بزرگداشت ١٨ تير فعال شوند می‌توانند آن را به صحنه بزرگترين نمايش مخالفت عمومی تبديل كنند.

برای اين كار فرصت زيادی باقی نمانده است. رهبران و فعالان سياسی داخل كشور كه در تدارك اين روز بوده و هستند در خطر بازداشت و زندان و شكنجه و قتل قرار دارند. اين بر عهده نيروهای سياسی خارج كشور است كه هر چه زودتر به حمايت از آنان برخيزند و سياست سركوب رژيم را خنثی كنند. علاوه بر اين ايرانيان بايد در هر نقطه جهان كه هستند به تدارك تظاهرات هم زمان برخيزند و در هر شهر و پايتختی در خارج كشور حمايت خود را از مبارزات مردم داخل كشور بروز دهند. بايد دانست كه اگر نيروی ايرانيان خارج كشور برای حمايت از اين مبارزات بسيج نشود، نيروهای سركوبگر رژيم جمهوری اسلامی به راحتی خواهند توانست تظاهرات داخل كشور را به خاك و خون بكشند و يا با دستگيری رهبران و فعالان سياسی كشور، آن را در نطفه خفه كنند.

شرايط سياسی ايران به مرحله حساسی رسيده است. قاطبه مردم ايران ، و به خصوص زنان و جوانان و دانشجويان ، از رژيم جمهوری اسلامی روی گردانده‌اند و اميد خود به اصلاحات حكومتی را از دست داده‌اند. قدرت نظامی آمريكا ايران را به محاصره خود درآورده و بر آن است كه بديل مطلوب خود را به ايران تحميل كند. ايرانيان ازاديخواه و دموكرات فرصت چندانی برای بسيج نيروهای خود در برابر اين خطر مضاعف ندارند. در اين شرايط بايد به رهبری نيروهای فعال سياسی داخل كشور تن داد و به حمايت از آنان برخاست. بحث‌های دراز و بيحاصل حاشيه‌ای كه مشغوليت ذهنی نيروهای خارج كشور است ما را به جايی نخواهد رساند. بايد به ايران انديشيد - و وارد عمل شد.

ايرانيان آزاديخواه در هر شهر و نقطه‌ای هستند بايد هر چه زودتر به تدارك برگزاری تظاهرات ١٨ تير بپردازند. اگر لازم است كميته مخصوصی برای اين كار تشكيل دهند. در فاصله چند هفته آينده تحولات ايران را زير نظر داشته باشند. برای مبارزه با عمليات سركوب گرانه رژيم ايران از سازمان‌های سياسی و حقوق بشری محل كمك بگيرند، و مانع از اين شوند كه يكبار ديگر آزاديخواهان ايران زير سم ستوران استبداد مذهبی حاكم قلع و قمع شوند. باشد كه ١٨ تير فرصتی فراهم آورد تا همه ايرانيان آزاديخواه و دموكرات در صحنه عمل به هم نزديك شوند و فارغ از بحث‌ها و درگيری‌های ذهنی و بين گروهی ، مشتركا ندای آزادی ، دموكراسی ، حقوق بشر و نفی خشونت را سر دهند....